مَن عَزّى مُصاباً كانَ لَه مِثلُ أجرِهِ. (٨/ ٣٧٦٢؛ بحار: ٨٢/ ٩٤/ ٨٢)
هر كه فرد سوگوارى را تسلّى دهد، (اجرى) همانند اجر او دارد.
جبران نيكى‌ ٢٥٠. جبران نيكى مردم‌ مَن آتاكُم مَعروفاً فكافِؤوهُ، وان لَم تَجِدوا ما تُكافِؤونَهُ فادْعوا اللَّهَ لَهُ حتّى تَظُنّوا أنَّكُم قَد كافَيتُمُوهُ. (١١/ ٥٢١٢؛ بحار؛ ٧٥/ ٤٣)
هرگاه كسى به شما نيكى كرد، جبرانش كنيد و اگر چيزى نداشتيد كه آن را جبران نماييد، برايش به درگاه خدا دعا كنيد، چندان‌كه فكر كنيد پاداش احسان او را داده‌ايد.
جدال‌ ٢٥١. ترك مجادله، رسيدن به كمال ايمان‌ لايَستَكمِلُ عَبدٌ حَقيقَةَ الايمانِ حتّى يَدَعَ المِراءَ وان كانَ مُحِقّاً.
(١١/ ٥٥٣٨؛ منية المريد: ١٧١)
هيچ بنده‌اى كاملًا به حقيقت ايمان نرسد، مگر آن گاه كه مجادله را رها كند، هرچند حقّ با او باشد.
٢٥٢. پارسايى در ترك مجادله‌ أورَعُ النّاسِ مَن تَركَ المِراءَ وان كانَ مُحِقّاً. (١١/ ٥٥٣٨؛ امالى صدوق: ٢٨)
پارساترين مردمان، كسى است كه مجادله را رها كند هرچند حقّ با او باشد.
٢٥٣. مجادله بى حاصل، عامل گمراهى‌ ما ضَلَّ قَومٌ الّا أوْثَقوا الجَدَلَ. (٢/ ٦٩٨؛ بحار: ٢/ ١٣٨)
هيچ قومى گمراه نشد مگر آن كه به بحث و جدال تكيه كرد.