٢٤٥. تكيه به غير خدا لا تَتَّك هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) ٧٧ حج‌ ِلْ الى غَيرِ اللَّهِ فيَكِلَكَ اللَّهُ الَيهِ. (١٤/ ٧٠٧٠؛ مستدرك الوسايل: ١١/ ٢١٧)
به كسى غير از خدا تكيه نكن، كه خداوند تو را به همو وا مى‌گذارد.
٢٤٦. توكل بر غير خدا، آغاز نكبت و بدبختى‌ يَقولُ اللَّهُ‌عزّ و جل: ما مِن مَخلوقٍ يَعتَصِمُ بمَخلوقٍ دُونى الّا قَطَعتُ أبوابَ السَّماواتِ والأرضِ دُونَهُ، فان دَعانى لَم اجِبْهُ، وان سَألَنى لَم اعطِهِ‌ (١٤/ ٧٠٧٠؛ كنزالعمال: ٨٥١٢)
خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: هيچ مخلوقى نيست كه، به جاى من، به مخلوقى چنگ زند، مگر اين كه درهاى آسمان‌ها و زمين را به روى او ببندم. پس، چون مرا بخواند جوابش ندهم و چون از من بخواهد، به او عطا نكنم.
تهمت‌ ٢٤٧. سزاى تهمت به مؤمن‌ مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنةً أو قالَ فيهِ ما ليسَ فيهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالى يومَ القيامةِ على تَلٍّ مِن نارٍ حتّى يَخرُجَ مِمّا قالَهُ فيهِ. (٢/ ٥٩٢؛ بحار: ٧٥/ ١٩)
هر كس به مرد يا زن مؤمن بهتان زند يا درباره او چيزى بگويد كه از آن مبراست، خداوند در روز رستاخيز وى را بر تلّى از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره او برگردد.
٢٤٨. پرهيز از مواضع تهمت‌ أولى النّاسِ بالتُّهْمةِ مَن جالَسَ أهلَ التُّهْمهِ. (٢/ ٦٣٢؛ امالى صدوق: ٢٨)
سزاوارترينِ مردم به تهمت كسى است كه با متهمان و (افراد مظنون) همنشينى كند.
تسلى مصيبت زده‌ ٢٤٩. پاداش تسليت گويى‌