خداوند بزرگ ادامه برادرى با برادران قديمى را دوست دارد، بنابر اين آن را ادامه دهيد.
١٥٣. معيار برادرى‌ خيرُ اخْوانِكَ مَن أعانَكَ على طاعةِ اللَّهِ، وصَدَّكَ عن مَعاصِيهِ، وأمَرَكَ برِضاهُ. (١/ ٨٢؛ تنبيه الخواطر: ١٢٣/ ٢)
بهترين برادر تو كسى است كه در راه اطاعت خدا ياريت رساند و از نافرمانى‌هاى او بازت دارد و به خشنودى او فرمانت دهد.
١٥٤. اميد به برادران‌ اذا رأيتَ مِن أخيكَ ثلاثَ خِصالٍ فارْجُهُ: الحياءُ، والأمانةُ، والصِّدقُ، واذا لم تَرَها فلاتَرْجُهُ. (١/ ٨٤؛ كنزالعمال: ٢٤٧٥٥)
اگر سه خصلت در برادر خود ديدى، بدو اميد ببند: حيا، امانتدارى و راستى. اگر اين سه فضيلت را نديدى به او اميدوار مباش.
١٥٥. مؤمن آينه برادر مؤمن‌ المؤمنُ مِرآةٌ لأخيهِ المؤمنِ، يَنْصَحُهُ اذا غابَ عنه، ويُمِيطُ عنه ما يَكْرهُ اذا شَهِدَ. (١/ ٨٦؛ بحار: ٧٤/ ٢٣٣)
مؤمن، آينه برادر مؤمن خويش است. در غيابش خيرخواهى او مى‌كند و در حضورش، امور ناخوشايند را از او دور مى‌گرداند.
١٥٦. پاداش محبت به برادر دينى‌ ما فى امّتى عبدٌ ألْطَفَ أخاهُ فى اللَّهِ بشى‌ءٍ مِن لُطْفٍ الّا أخْدَمَهُ اللَّهُ مِن خَدَمِ الجنّةِ. (١/ ٨٦؛ كافى: ٢/ ٢٠٦)
بنده‌اى از امتم نيست كه به برادر دينى خود مهر و محبتى ورزد، مگر آن كه خداوند از خدمتكاران بهشتى به خدمت او درمى آورد.