٨١. اميد نبستن به غير خدا يَقولُ اللَّهُ عزّ و جل: لَأقْطَعَنَّ أملَ كُلِّ مُؤمنٍ أمَّلَ دُونى بالياسِ.
(١/ ١٩٠؛ صحيفه الرضا: ٢٧٦)
خداى بزرگ مى فرمايد: اميد هر مؤمنى را كه به غير من اميد بندد، حتما با مأيوس كردنش، قطع مى كنم.
٨٢. آرزوى طولانى موجب فراموشى آخرت‌ إنّ أخْوَفَ ما أخافُ عَلى امّتِى الهَوى و طُولُ الأملِ، أمّا الهوى فإنّهُ يَصُدُّ عَنِ الحقِّ، و أمّا طُولُ الأملِ فَيُنْسي الآخِرَة (١/ ٢٠٠؛ بحار: ٧٠/ ٧٥)
ترسناك‌ترين چيزى كه از آنها بر امت خود مى‌ترسم، دو خصلت است: پيروى از خواهش‌هاى نفس و آرزوهاى دراز، زيرا پيروى از هوا و هوس آدمى را از حقّ بازمى‌دارد و آرزوى دراز آخرت را از ياد مى‌برد.
انتظار فرج‌ ٨٣. ظهور حتمى مهدى (عج)
يَلى‌رجُلٌ مِن أهلِ‌بيتى يُواطِىُ اسمُه اسمِى، لَو لَم يَبْقَ مِن الدُّنيا الّا يَومٌ لَطوَّلَ اللَّهُ ذلكَ اليومَ حتّى يَلىَ. (١/ ٣٣٨؛ كنزالعمال: ٣٨٦٦)
مردى از خاندان من حكومت خواهد كرد كه نامش با نام من يكى است. اگر از دنيا جز يك روز نمانده باشد خداوند آن روز را دراز گرداند تا او حكومت را به دست گيرد.
٨٤. كميابى دينداران در زمان غيبت‌ والّذى بَعثَنى بالحقِّ بشيراً، انّ الثّابِتِينَ على القَولِ بهِ فى زمانِ غَيبتِه لَأعزُّ مِنَ الكِبريتِ الأحْمَرِ.
(١/ ٣٤٠؛ كمال الدين: ١/ ٢٨٨)