هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١
خداوند عزّ و جل از مؤمن ضعيفى كه دين ندارد نفرت دارد. عرض شد: مؤمنى كه دين ندارد كيست؟ فرمود: كسى كه نهى از منكر نمىكند.
٧٧. رسيدن عذاب الهى لَتَأمُرُنَّ بِالمَعروفِ ولَتَنهُنَّ عَنِ المُنكَرِ، أو لَيَعُمَّنَّكُم عَذابُ اللَّهِ.
(٨/ ٣٧١٠؛ وسائل الشيعه: ١١/ ٤٠٧)
يا امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد، يا عذاب خدا همه شما را فرا مىگيرد.
٧٨. شيوه صحيح در امر به معروف مَن أمَرَ بِمَعروفٍ فليَكُنْ أمرُهُ ذلكَ بِمَعروفٍ. (٨/ ٣٧١٦؛ كنزالعمال: ٥٥٢٣)
كسى كه امر به معروف مىكند، بايد اين كار را با شيوه خوبى انجام دهد.
اميد و آرزو ٧٩. اميد و رحمت الأملُ رَحمةٌ لِامّتى، ولَوْلا الأملُ ما أرْضَعَتْ والِدَةٌ وَلَدَها ولا غَرَسَ غارِسٌ شَجَراً. (١/ ١٨٤؛ بحار: ٧٧/ ١٧٣)
اميد (به آينده) براى امّت من رحمت است. اگر اميد نبود، هيچ مادرى فرزند خود را شير نمىداد و هيچ باغبانى درختى بر نمىنشاند.
٨٠. كوتاهى آرزو لابنِ مسعودٍ: قَصِّرْ أملَكَ، فاذا أصْبَحْتَ فَقُلْ: انّى لا امْسِى، واذا أمْسَيْتَ فَقُلْ: انّى لا اصْبِحُ، واعْزِمْ على مُفارَقَةِ الدُّنْيا، وأحِبَّ لِقاءَ اللَّهِ.
(١/ ١٩٠؛ بحار: ٧٧/ ١٠١)
به ابن مسعود فرمود: آرزويت را كو هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) ٤١ ايمان تاه گردان و چون صبح شد بگو: «من روز را به شب نخواهم رساند» و چون شب درآمد بگو: «من تا صبح زنده نخواهم بود». بر جدا شدن از دنيا مصمّم شو و ديدار خدا را دوست بدار (و بدان بينديش).