٨٢٨. مبغوضان در نزد پيامبر انّ أبغَضَكُم الَىَّ وأبعَدَكُم مِنّى يومَ القيامةِ الثَّرْثارونَ، والمُتَشَدِّقونَ، والمُتَفَيْهِقونَ. قالوا: يا رسولَ اللَّهِ، ما المُتَفَيْهِقونَ؟ قالَ: المُتَكبِّرونَ.
(٢/ ٥١٨؛ كنزالعمال: ٥١٨٤)
در روز رستاخيز منفورترين شما نزد من و بيگانه‌ترينتان از من، همانا افراد پرگو، لاف زن و مُتَفَيهِق‌اند. عرض كردند: اى رسول خدا! متفيهقان كيستند؟ فرمود: متكبّران.
٨٢٩. شكمِ پر، مبغوض خداوند ليسَ شَى‌ءٌ أبغَضَ الى اللَّهِ مِن بَطنٍ مَلْآنَ. (٢/ ٥٢٠؛ عيون اخبارالرضا: ٢/ ٣٦)
نزد خدا چيزى منفورتر از شكمِ پر نيست.
مدارا ٨٣٠. زيبايى با نرمش و رفاقت‌ انّ الرِّفقَ لَم يُوضَعْ على شى‌ءٍ الّا زانَهُ، ولا نُزِعَ مِن شَى‌ءٍ الّا شانَهُ.
(٥/ ٢١٠٦؛ كافى: ٢/ ١١)
نرمى با هيچ چيز همراه نشد جز اين كه آن را آراست و از هيچ چيز برداشته نشد، مگر اين كه آن را زشت ساخت.
٨٣١. مدارا نسبت به دوست‌ ما اصطَحَبَ اثنانِ الّا كانَ أعظَمُهُما أجراً وأحَبُّهُما الى اللَّهِ‌عزّ و جل أرفَقَهُما بصاحِبِهِ. (٥/ ٥٢١٠٦؛ كافى: ٢/ ١٢٠)
هيچ دو نفرى با هم رفاقت نكنند جز اين كه اجر آن كس بيشتر و نزد خداوند عزّ و جل محبوب تر است، كه با رفيقش نرم تر باشد.