پژوهشى در علم تجويد - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٨٩
فصل دومّ: مخارج حروف اهميت فراگيرى مخارج حروف اولين قدم در قراءت قرآن با رعايت لحن عربى، شناخت مخارج حروف است «١»، اين مبحث بيشتربراى مسلمانانى كه عرب زبان نيستند مطرح است، زيرا عرب زبانهايى كه به طور فصيح تكلّم مىكنند در اداء نمودن حروف، نيازى به دانستن مخارج آنها ندارند، چون هر ملّتى زبان مادرى و مرسوم خود را بدون اختيار درست و صحيح ادا مىكند (هر چند دانستن تئوريك شناخت مخارج حروف براى آنها نيز خالى از فايده نيست).
امّا براى مسلمانانى كه زبان عربى، زبان مادرى آنان نيست، اداء صحيح حروف در گرو شناخت مخارج و صفات آن است. پس از اين مرحله، نوبت تمرين اداء حروف است، كه اين امر بايد نزد مربيان و اساتيد مجرّب علم تجويد باشد. زيرا تبلور علم تجويد در اداء و تلفظ صحيح حروف و كلمات است كه بايد به صورت حضورى بر استاد عرضه شود و او راهنماييهاى لازم را بنمايد.
مخارج حروف: مخارج جمع مخرج است و دانشمندان تجويد در تعريف آن عبارتهاى متعددى دارند كه همه آنها داراى يك مفهوم كلّى است؛ كه ما به دو تعريف از آنها اشاره مىكنيم:
١- «مكان خارج شدن هر حرف و تمييز دادن آن حرف از حروف ديگر.» «٢»