رديف موضع آيه‌نام سوره- شماره آيه‌ ١ «كِتَابِيَهْ» در موضع «اقْرَؤُا كِتَابِيَهْ* انّى‌ ظَنَنْتُ انّى‌ مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ» حاقه- ١٨ ٢ «كِتَابِيَهْ» در موضع «لَمْ اوتَ كِتَابِيَهْ* وَ لَمْ ادْرِ مَا حِسَابِيَهْ» حاقه- ٢٥ ٣ «حِسَابِيَهْ» در موضع «انّى‌ مُلاقٍ حِسَابِيَهْ* فَهُوَ فى‌ عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ» حاقه- ٢٠ ٤ «حِسَابِيَهْ» در موضع « «وَ لَمْ ادْرِ مَا حِسَابِيَهْ* يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ» حاقه- ٢٦ ٥ «مَالِيَهْ» در موضع «مَا اغْنَى‌ عَنّى‌ مَالِيَهْ* هَلَكَ عَنّى‌ سُلْطَانِيَهْ» حاقه- ٢٨ ٦ «سُلْطَانِيَهْ» در موضع «هَلَكَ عَنّى‌ سُلْطَانِيَهْ* خُذُوهُ فَغُلُّوهُ» حاقه- ٢٩ ٧ «مَاهِيَهْ» در موضع «وَ مَا ادْرَيكَ مَاهِيَهْ* نَارٌ حَامِيَةٌ» قارعه- ١٠ هاء اصلى «جوهرى» حرفى است كه جزو ذات و جوهر كلمه است و از آن جدا نمى‌شود. به عبارتى ديگر، حرفى از حروف كلمه است كه مانند هاء كنايه يا سكت به كلمه اضافه نشده است. مانند: «اللَّهُ، نَفْقَهُ، يَنْتَهِ، تَنْتَهِ، كَرِهَ، وُجُوهٌ».
حركت هاء اصلى هر چه باشد به همان صورت و بدون اشباع خوانده مى‌شود، تنها در كلمه «هذِهِ» با وجود اينكه هاء آخر كلمه، هاء اصلى است به اشباع خوانده مى‌شود.