كاغذى كوچك به صورت افقى (مانند شكل زير) بين بينى و دهان قرار دهيد، بعد به‌ يك شيشه مسطّح سرد نزديك شويد، به طورى كه كاغذ با شيشه تماس پيدا كند. حال چند مرتبه آواى ميم و نون را ادا كنيد، مشاهده مى‌شود كه بخار هوا فقط در قسمت بالاى شيشه، روبه روى بينى جمع مى‌شود يعنى، تنها همين قسمت از شيشه بخار مى‌گيرد.
حالا اگر مثلًا آواهاى «سين، جيم» را تلفظ كنيد، مشاهده مى‌شود كه تنها قسمتى از شيشه كه روبه روى دهان قرار دارد، بخار هوا مى‌گيرد و تغيير مى‌كند.» «١» تذكر مهم: قدما و علماى تجويد براى «نون و ميم» دو مخرج قرار داده‌اند. محل تكوين و مخرج نون را يكبار از ميان تيغه زبان با لثه دندانهاى بالا دانسته‌اند و بار ديگر