پژوهشى در علم تجويد
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص

پژوهشى در علم تجويد - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٢١٧

«عنايت علما و دانشمندان در شناخت اين نوع از علم، و ترغيب و تحريصشان به تعليم و تعلّم آن، به گونه‌اى بوده كه بعضى از پيشوايان قراءت، اجازه قراءت يا اجازه تعليم نمى‌دادند مگر موقعى كه محلهاى وقف و جاهاى ابتداء را بداند!» «١» كتب مشهور وقف و ابتدا براى شناخت محل وقوف قرآن به علوم مختلفى نياز است كه فراگيرى آن براى همه مسلمانان ميسّر نيست. هر چند كه شناخت اجمالى آن در گرو دانستن ادبيات عرب و معانى واژه‌هاى قرآن است؛ ولى اين مهم براى همه دوستداران تلاوت آيات الهى دست يافتنى نيست. از طرفى يكى از عبادتهاى لذّت‌بخش و روحانى، خواندن قرآن است كه در قرآن و احاديث تأكيد فراوانى به آن شده است.
به اين جهت عده‌اى از پيشوايان علم قراءت در راهگشايى اين امر خطير، پيشقدم شده و كتابهايى نوشته‌اند كه در آن، ملاكهاى وقف و ابتداى صحيح و اقسام آن را ذكر كرده‌اند؛ از جمله مشهورترين آنها، كتابهاى زير هستند:
١- «الْاهْتِداءُ الَى‌ مَعْرِفَةِ الْوَقْفِ وَ الْابْتِدَاء» نوشته «ابن جزرى» متوفّاى ٨٣٣ ه.
ق.
٢- «الْوَقْفُ وَ الْابْتِدَاء» نوشته «ابو عبداللّه محمد بن طيفور سجاوندى» ٣- «الْمُكْتَفَى‌» تأليف «ابو عمرودانى» متوفاى ٤٤٤ ه. ق.
٤- «مَنَارُ الْهُدى‌ فِى بَيَانِ الْوَقْفِ وَ الْابْتِدَاء» از «احمد بن عبدالكريم اشمونى» ٥- «الْايْضَاحُ فِى الْوِقْفِ وَ الْابْتِدَاء» نوشته «ابن انْبارى» اين كتابها براى كسانى مفيد است كه عرب زبان باشند و يا با خواندن متون عربى آشنا باشند.
براى همگانى شدن شناخت محلّ وقفهاى قرآن، برخى از دانشمندان بر اساس اقسام وقفها، علامتها و رموزى را وضع كرده‌اند كه امروزه در قرآنها به كار رفته است، آنان با اين‌