خدمت بزرگ، مسلمانان را در شناخت محلّ وقفهاى قرآن يارى نموده و باعث رغبت بيشتر مسلمانان در خواندن قرآن كريم شده‌اند.
شرايط آگاهى بر علم وقف و ابتدا: كسانى كه بخواهند مبانى وقف و ابتدا در قرآن را به صورت اصولى و تخصصى بياموزند، لازم است با اين علوم آشنا شوند: ادبيات عرب، لغت و معانى و بيان، علم قراآت، تفسير، قصص قرآن و فقه.
قاريان برجسته‌اى كه نقص تلاوت آنان در آشنا نبودن با مبانى وقف و ابتدا مى‌باشد، مى‌توانند با آشنايى اجمالى با ادبيات عرب، ترجمه قرآن و مطالعات تفسيرى اين نقيصه را بر طرف كنند.
مطالب مربوط به «حفظ الوقوف» در سه عنوان زير تقديم خوانندگان عزيز مى‌شود:
١- كيفيت وقف بر آخر كلمات.
٢- اقسام وقف از سه ديدگاه.
٣- نكات الحاقى.
قبل از شروع عنوان اوّل، بجاست كه با اصطلاحات علمِ وقف و ابتدا آشنا شويم.
وقف: وقف در لغت به معنى «ايستادن» است و در اصطلاح عبارت است از قطع صدا به مدّت كوتاهى كه معمولًا براى تجديد نفس لازم است، با قصد ادامه قراءت نه با نيّت به پايان بردن قراءت.
در پايان و وسط آيات مى‌توان وقف كرد. ولى در وسط كلمه يا جايى كه كلمه‌اى به كلمه ديگر از نظر رسم الخط متّصل است، وقف كردن صحيح نيست.
سَكْت: در لغت به معنى «ساكت شدن» آمده است و در اصطلاح علم قراءت عبارت است از قطع صدا در مدت زمانى كمتر از وقف، بدون تجديد نفس. تعبير دانشمندان در تعريف سكت مختلف است، در نتيجه مدت زمان سكت، متفاوت نقل شده است.
ابن جزرى در اين زمينه مى‌نويسد: از تعريفهاى گوناگونى كه در دست است همه بر كوتاهتر بودن زمان سكت از زمان وقف، اتفاق نظر دارند ولى مقدار زمان سكت نسبت به نوع‌