مسلمانان را در زمانى كه امر به معروف ونهى از منكر در جامعه رواج داشته است، باز گو مى‌كند. «١» عنوان «خير امة» يك لقب تشريفاتى نيست تا همه بدان افتخار و مباهات كنند، بلكه اين عنوان، مدال ارزشمندى است براى «امر كنندگان به معروف و نهى كنندگان از منكر» پس آنان كه چه در عصر نزول آيه و چه پس از آن، از انجام اين وظيفه شانه خالى كرده اند، نصيبى از اين افتخار ندارند. «٢» با توجه به اين توضيحات، همه مسلمانان گذشته را به وسيله اين آيه نمى‌توان بهترين امت دانست، چه اينكه امام صادق (ع) فرمود: چگونه آنان كه اميرالمؤمنين و امام حسن و امام حسين عليهم‌السلام را به شهادت رسانده‌اند، بهترين امت هستند؟ «٣» امر به معروف و نهى از منكر، رسالت پيامبر اسلام‌ از جمله وظايفى كه قرآن كريم براى پيامبر (ص) بر مى شمارد، امر به معروف و نهى از منكر است:
خُذِالْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ «٤» با آنها مدارا كن و عذر شان را بپذير، به نيكى امر نما واز نادانان روى گردان باش.
الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْامِّىَّ الَّذى‌ يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فىِ التَّوْرةِ وَالْانْجيلِ‌يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعُروفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الْطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَ الْاغْلالَ الَّتى‌ كانَتْ عَلَيْهِمْ «٥»