اذا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فى‌ امَّتى‌، فَلْيُظْهِرِ الْعالِمُ عِلْمَهُ، فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ «١» وقتى كه بدعتها در امّتم آشكار شد، بايد عالم، علم خود را مطرح كند، و اگر چنين نكرد، لعنت خدا بر او باد.
٣- اعلام برائت‌ در مرحله بعد بايد از بدعت‌گذاران و طرفداران بدعت، بصراحت اظهار برائت كرد و اعمال ناشايست آنها را بازگو نمود. ثقة الاسلام كلينى، در يك روايت معتبر از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه پيامبر اكرم (ص) فرمود:
اذا رَأَيْتُمْ اهْلَ الْرَّيْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدى‌ فَأَظْهِرُوا الْبَرائَةَ مِنْهُمْ وَ اكْثِرُوا مِنْ سَبِّهِمْ وَ الْقَوْلِ فيهِمْ وَ الْوَقيعَةِ وَ باهِتُوهُمْ كَيْلا يَطْمَعُوا فِى الْفَسادِ فِى الْاسْلامِ وَ يَحْذَرَهُمُ النَّاسُ وَ لا يَتَعَلَّمُونَ مِنْ بِدَعِهِمْ يَكْتُبُ الْلَّهُ بِذالِكَ الْحَسَناتِ وَ يَرْفَعُ لَكُمْ بِهِ الْدَّرَجاتِ فِى الْاخِرَةِ. «٢» وقتى بدعتگذاران و شك و ترديد به وجود آورندگان در دين را پس از من ديديد، از آنان اظهار برائت كنيد، و فراوان زشتى آنها را به زبان آورده و از آنها غيبت كنيد و مورد بهتانشان قرار دهيد، «٣» تا به فساد در دين اميد نبندند و مردم از آنها بر حذر بوده و از بدعتهايشان چيزى نياموزند. بدين وسيله خداوند براى شما حسنه مى‌نويسد و بر درجات شما در آخرت مى‌افزايد.
پس از اين مرحله نوبت به مبارزه قهر آميز و جهاد مى‌رسد.
نكته ظريف و مهمّ در اينجا، آن است كه هدف در «نهى از منكر»، بازداشتن گنهكار از گناه و معصيت بود. از اين رو، تنها در صورتى كه «احتمال موفقيت و تأثير، وجود داشت»، اقدام به نهى از منكر، مفيد و لازم بود. ولى در اينجا هدف «حفظ و نگهدارى دين» در مقابل بدعتهاست. از اين رو، حتى اگر با اين روشها، جلوى بدعتگذار گرفته نمى‌شود، و نمى‌توان‌