و برخاست دارم، ولى مخالف ايشان هستم. آن حضرت فرمود: همنشين آنها نباش، خداوند فرموده است: در قرآن بر شما نازل كرده‌ايم كه وقتى بشنويد آيات خدا مورد انكار و مسخره قرار مى‌گيرد، با آنها ننشينيد تا در سخن ديگرى وارد شوند. «١» برخاستن از محفل گناهكاران از چنان اهميتى برخوردار است كه اگر گاه مورد غفلت و فراموشى قرار گرفت، پس از توجه، بايد عملى شود و نسبت به آن سستى و اهمالى صورت نگيرد.
وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتابِ انْ اذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُبِها وَ يُسْتَهْزَءُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فى‌ حَديثٍ غَيْرِهِ انَّكُمْ اذاً مِثْلُهُمْ انَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقينَ وَ الْكافِرينَ فى‌ جَهَنَّمَ جَميعاً «٢» خداوند در قرآن نازل كرده كه وقتى بشنويد آيات خدا مورد انكار و مسخره قرار مى‌گيرد، با آنها ننشينيد تابه سخن ديگرى بپردازند، زيرا در اين صورت شما هم مثل آنها خواهيد بود. خداوند همه منافقان و كافران را در جهنم جمع مى‌كند.
دقت در اين آيه نكات ديگرى را نيز روشن مى‌كند:
* اين آيه ناظر به آيه قبلى (انعام، آيه ٦٨) است و براى تأكيد و اهميت مسأله، اين حكم دوباره مطرح شده است.
* گر چه در سوره انعام، حكم ترك همنشينى با مسخره‌كنندگان خطاب به پيامبر (ص) بود، ولى در اينجا خطاب به همه مسلمانهاست كه «بر شما نازل كرديم كه با آنها ننشينيد» و از اينجا روشن مى‌شود كه برخى از خطابهاى قرآن با اينكه متوجه پيامبر (ص) است، ولى مقصود و مراد، امت اسلامى است. «٣»