امر به معروف ونهى از منكر - سروش، محمد - الصفحة ٦٢
حضرت على (ع) فرمود:
ايُّهَا النَّاسُ انَّما يَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضا وَ السُّخْطُ وَ انَّما عَقَرَناقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحدٌ فَعَمَّهُمُ الّلهُ بِالْعَذابِ لَمَّا عَمُّوهُ بِالرِّضا «١» اى مردم! خشنودى وخشم، مردم را گرد مىآورد و ناقه ثمود را يك مرد پىكرد و كشت، پس خداوند همه آنها را عذاب نمود به جهت آنكه به كشتن ناقه راضى بودند.
عذاب فراگير تنها براى كسانى كه با رضايت، مؤثر در وقوع جرم بودهاند، نيست، بلكه همه كسانيكه قدرت برانكار، اعتراض، جلوگيرى و ياجدايىاز مجرم داشتهاند ولى تحمل و سكوت كردهاند، مشمول عذاب الهى قرار مىگيرند:
وَاتَّقُوا فِتْنَهً لا تُصيبَنَّ الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خاصَّةً وَ اعْلَمُوا انَّ الّلهَ شَديدُ الْعِقابِ. «٢» وبپرهيزيد از فتنهاى كه تنها به ظالمين از شما اصابت نخواهد كرد وبدانيد كه عقاب خداوند شديد است.
ازاين آيه شريفه استفاده مىشود كه هر چند ظلم ستمگران باعث نزول عذاب مىشود، ولى عموم مردم بايد جلوى آن ظلم را بگيرند، و آتش ستم را خاموش كنند. اگر درانجام اين وظيفه كوتاهى كردند، آتش فراگير خواهد بود، و آثار نكبتبار گناه (ذلت و خوارى و عقوبتهاى الهى) همه را دربرخواهد گرفت. «٣»