مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٦٩ - فصل پنجم در بيان مناقب شيعه على

فصل پنجم: در بيان مناقب شيعه على ٧‌

(١) (٤٣٦) ١- رسول خدا ٦ فرمود: شيعيان على ٧ رستگارانند.

(٢) (٤٣٧) ٢- امام باقر ٧ از على ٧ نقل كند كه فرمود: رسول خدا ٦ مرا به سينه مباركشان چسباندند و فرمود: برادرم شنيده‌اى قول خداوند را كه مى‌فرمايد: (كسانى كه ايمان آورند و عمل نيك انجام دهند بهترين مخلوقات خداوند هستند)، آنها تو و شيعيانت هستيد، بر من وارد مى‌شويد در حالى كه صورتهاى درخشان داريد و همه شما را مى‌شناسند، و دشمنان شما نزد من مى‌آيند در حالى كه چهره‌هاى تيره و زشت دارند.

حضرت اين سخنان را سه بار تكرار فرمود.

(٣) (٤٣٨) ٣- انس بن مالك گويد: رسول خدا ٦ در حالى كه اين آيه را مى‌خواند (كسانى كه ايمان آورده‌اند و قلبهايشان با ياد خدا آرامش دارد، آگاه باشيد كه با ذكر خدا دلها آرام گيرد) رو به او كرد و فرمود: اى پسر ام سليم، فكر مى‌كنى اين آيه در مورد چه كسى نازل شده؟

در باره ما و شيعيان ما، گفتم: هر كس ادعاى اسلام كند آيا از شيعيان شما نيست؟ فرمود:

بلى، دشمنى آنان با اهل بيت من موجب دورى آنان از اسلام، و نزديكى به يهود و نصارى است.

(٤) (٤٣٩) ٤- امام باقر ٧ فرمود: اى ابو صامت، خداوند شيعيان ما را از سرشت مخزون و محدود خلق نموده است كه تا روز قيامت نه كسى به آنها اضافه مى‌شود و نه كسى از آنها كم مى‌شود، اگر مردى از شيعيان ما عبورش به يكى از عبادتگاههاى روى زمين مى‌افتد و در آن نماز مى‌گزارد، يا فقط روى آن راه مى‌رود، آن عبادتگاه بر ساير عبادتگاههاى اطرافش فخر و مباهات مى‌كند، و مى‌گويد: مردى از شيعيان آل محمد ٦ بر من گذر كرد.