مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٨٣ - فصل سوم در عفو و بخشش

(١) (١٣٥٢) ٧- يكى از ياران امام رضا ٧ گويد: غلامى از غلامان امام رضا ٧ فرار كرد، و به مصر رفت، يكى از اهالى مدينه (كه در آنجا بود) او را شناخت و دستگيرش كرد، و به طرف مدينه آورد، شب هنگام او را وارد منزل امام ٧ نمود، حضرت به نزد او رفت، هنگامى كه غلام براى سلام كردن حركت كرد امام صداى غل و زنجيرش را شنيد، فرمود: اين كيست؟ آن مرد گفت: اين همان غلام فرارى شماست كه من او را يافته‌ام، حضرت به غلام فرمود: برو تو آزادى.

(٢) (١٣٥٣) ٨- امام سجاد ٧ فرمود: اگر مردى از طرف راستت به تو دشنام داد سپس به طرف چپ رفته و عذر خواست عذرش را بپذير.

(٣) (١٣٥٤) ٩- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: عذر كسى را كه معذرت خواست بپذيريد، چه به حق باشد و چه باطل، هر كس عذر چنين كسى را نپذيرد شفاعت من به او نخواهد رسيد.

(٤) (١٣٥٥) ١٠- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس از برادر مسلمان خود عذر بخواهد و او نپذيرد، خداوند او را گرفتار رفيق بدى كند كه به او زيان رساند.