مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٠٥ - فصل هفتم در مكارم اخلاق

فصل هفتم: در مكارم اخلاق‌

(١) (١٤٢٢) ١- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: آيا شما را از كسى كه خلقش به من شبيه‌تر است خبر ندهم؟ گفتند: چرا اى رسول خدا، فرمود: خوش اخلاقترين شما، و بردبارترين شما، و نيكى كننده‌ترينتان نسبت به خويشاوندان، و كسى كه ما و برادران دينى‌اش را بسيار دوست بدارد، و شكيباترينتان در برابر حق، و فرو خورنده‌ترين شما در خشم، و با گذشت‌ترين شما، و با انصاف ترين شما در هنگام خشم و خشنودى.

(٢) (١٤٢٣) ٢- امام صادق ٧ فرمود: ما از شيعيانمان كسانى را كه عاقل، خوش فهم، بردبار، مداراكننده، صبور و با وفا باشد، دوست داريم، خداوند متعال اخلاق عالى انسانى را به انبياء اختصاص داده، هر كس اين مكارم را دارا بود بايد خدا را بر آن شاكر باشد، و هر كس آنها را نداشته باشد، بايد با تضرّع و خواهش آن را از خدا درخواست كند، راوى گويد: عرض كردم: قربانت گردم آنها چه صفاتى است؟ فرمود: پرهيزگارى، قناعت، صبر، شكر، بردبارى، حيا، سخاوت، شجاعت، غيرت، خوش رفتارى، راستگويى و امانت دارى.

(٣) (١٤٢٤) ٣- امام صادق ٧ فرمود: خداوند متعال انبياء (صلوات اللَّه عليهم) را به ارزشهاى اخلاقى مخصوص گرداند، كسى كه داراى اين ارزشهاى اخلاقى است، بداند كه خداوند برايش خير خواسته، و هر كس آن را ندارد، بايد به درگاه خداوند التماس كند و از او بخواهد، سپس امام ٧ نام آن مكارم را بر شمرد و فرمود: يقين و قناعت و صبر و شكر و خويشتن دارى و خوش اخلاقى و سخاوت و غيرت و شجاعت و مردانگى و خوش رفتارى و امانت دارى.