مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٧١١ - فصل سوم در بيان حفظ نفس و تهذيب آن

فصل سوم: در بيان حفظ نفس و تهذيب آن‌

(١) (١٩٢٤) ١- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه گمان كنى كه حق؛ هلاك‌كننده توست، حق نجات دهنده‌ات شود، و هر گاه گمان كنى كه باطل نجات دهنده توست، تو را هلاك سازد.

(٢) (١٩٢٥) ٢- امام صادق ٧ فرمود: من دوست دارم براى مرد مسلمان كه: براى حفظ دين و روزيش دعا كند.

(٣) (١٩٢٦) ٣- امام صادق ٧ فرمود: هر كس خنكى محبّت ما را در دلش احساس كرد، بايد نخست خداوند را بر اوّلين نعمتها سپاس گويد، پرسيده شد: فرزند رسول خدا! اوّلين نعمتها چيست؟ فرمود: حلال‌زادگى.

(٤) (١٩٢٧) ٤- امام صادق ٧ فرمود: هر كس كه ما را دوست بدارد در موقعيتى است كه ننگى بر دامنش نباشد، و او از بندگان ويژه خداست، پرسيدم: موردى كه رسوايى نداشته باشد؛ چيست؟ فرمود: پاكى مولدش.

(٥) (١٩٢٨) ٥- امام صادق ٧ از قول رسول خدا ٦ فرمود: چيز عجيبى ديدم، مردى را ديدم كه چهار پايى را جلو انداخته و حركت مى‌كرد، ناگاه چهار پا لغزيد و به زمين افتاد، مرد گفت: هلاك شوى كه به زمين افتادى، فرشته موكّل طرف راست گفت: به خدا قسم، اين كار نيكى نبود تا ضبطش كنم، فرشته طرف چپ نيز گفت: اين يك گناه هم نبود تا ضبطش كنم، در اين هنگام از طرف آسمان ندايى آمد كه: اى فرشته طرف چپ آنچه را فرشته طرف راست رها كرد تو ثبت كن.