(١) (٩٧) ٧- سعدان بن يزيد گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: من كسى را ديدم كه در حالت سختى بود و زندگانى بر او تنگ شده بود، و خودم را در گشايش از اين دنيا ديدم، دستم را به سوى چيزى دراز نمى‌كنم مگر اينكه آن را محبوب خودم مى‌بينم، و گاهى كسى را مى‌بينم كه او از من برتر است در حالى كه اين نعمتها به او نرسيده، مى‌ترسم كه اين براى من آزمايشى از ناحيه خداوند باشد تا مرا به خطا و اشتباه اندازد.

امام ٧ فرمود: اگر در برابر نعمتها شاكر باشيد باكى نيست.

(٢) (٩٨) ٨- پيغمبر اكرم ٦ فرمود: مردى از امت من به بازار مى‌رود و پيراهنى به نصف دينار و يا به ثلث دينار مى‌خرد، و هر گاه آن را مى‌پوشد حمد خدا را مى‌گويد، اين پيراهن به زانوهايش نرسيده كه گناهانش آمرزيده مى‌شود.

(٣) (٩٩) ٩- پيغمبر اكرم ٦ فرمود: مؤمن هر وقت كه از خوردن غذا و آشاميدنى سير مى‌شود و حمد خدا مى‌گويد خداوند به او اجر و مزد شخص روزه دار را عطا فرمايد، خداوند شكرگزار است و دوست دارد كه ستايش شود.

(٤) (١٠٠) ١٠- امام صادق ٧ فرمود: مردى از شماها شربت آبى مى‌نوشد و خداوند به وسيله آن بهشت را بر او واجب مى‌كند؛ سپس فرمود: ظرف آب را بر لبش نهد و نام خدا را ببرد، سپس آن را بنوشد و آن را از دهانش دور كند در حالى كه هنوز ميل به نوشيدن آن دارد، سپس حمد خدا بگويد و آن را نزديك دهان كند و بنوشد سپس آن را دور كند و حمد خدا گويد، به واسطه اين عمل خداوند بهشت را بر او واجب مى‌گرداند.

(٥) (١٠١) ١١- امام صادق ٧ فرموده‌اند: حضرت مسيح ٧ هميشه مى‌فرمود: مردم دو گروهند:

مردمى در حال سلامت، و مردمى گرفتار بلاء و مصيبت، براى عافيت و سلامتى حمد خدا كنيد و براى اهل بلا و مصيبت طلب رحمت كنيد.

(٦) (١٠٢) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: به كسانى كه به بلا و مصيبت گرفتارند نگاه نكنيد، زيرا اين كار آنها را اندوهگين مى‌كند.

(٧) (١٠٣) ١٣- نقل شده كه امام باقر ٧ دوست نداشت كه از شخص گرفتار كلمه تعوّذ را بشنود، يعنى:

پناه بردن به خدا از بلا.

(٨) (١٠٤) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: هر كس با وضو سجده شكر كند خداوند براى او ده حسنه مى‌نويسد، و ده خطا و گناه را از نامه اعمالش پاك مى‌كند.