مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٨٥ - فصل اول در بيان صبر بر مصيبتها

باب هفتم در بيان مصيبتها و سختيها و بلاها و وعده‌هاى ثواب خداوند و ياد آورى مرگ‌

و در آن نه فصل است‌

فصل اول: در بيان صبر بر مصيبتها

(١) (١٦١١) ١- امام كاظم ٧ فرمود: شما هرگز مؤمن نخواهيد بود مگر اينكه مورد اعتماد مردم باشيد، و بلا را نعمت بدانيد، و وسعت را مصيبت شماريد، زيرا صبر بر بلا از آسايش هنگام وسعت بهتر است.

(٢) (١٦١٢) ٢- امام باقر ٧ فرمود: به هيچ بنده‌اى دل شكرگزار و زبان ذكركننده و بدن صبركننده در مقابل سختيها و زن پارسا داده نشد، مگر اينكه خير دنيا و آخرت به او داده شد.

(٣) (١٦١٣) ٣- امام سجاد ٧ فرمود: هيچ بنده مؤمنى در مقابل مصيبتها سه روز صبر نكرد و به كسى شكايت ننمود، بجز آنكه خداوند گرفتاريش را بر طرف كند.

(٤) (١٦١٤) ٤- جابر گويد: به امام باقر ٧ عرض كردم: صبر جميل چيست؟ فرمود: صبرى است كه در كنارش شكايتى نزد مردم نبرد، ابراهيم ٧ حضرت يعقوب را براى حاجتى نزد راهبى از راهبان و عابدى از عابدان فرستاد، چون راهب يعقوب را ديد گمان كرد او ابراهيم است، به طرف او خيزش نمود و او را در آغوش گرفت، سپس گفت: اى دوست خدا! خوش آمدى.