مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٧٩ - فصل بيست و پنجم در انفاق كردن

فصل بيست و پنجم: در انفاق كردن‌

(١) (١٠٢٧) ١- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: خداوند ما را براى جمع كردن مال مبعوث نفرمود، بلكه براى انفاق آن مبعوث كرد.

(٢) (١٠٢٨) ٢- امام صادق ٧ فرمود: انفاق كن و به پاداشى كه (بعدا به تو مى‌رسد) يقين داشته باش، و بدان هر كه در راه طاعت خدا انفاق نكند، مبتلى به انفاق كردن در راه معصيت خدا شود، و هر كه به دنبال بر آوردن احتياج دوست خدا نرود ناگزير مى‌شود كه به دنبال بر آوردن حاجت دشمن خدا رود.

(٣) (١٠٢٩) ٣- امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ از كنار بلال عبور كردند در حالى كه نزد او مقدارى خرما بود، فرمود: اى بلال! اطمينان دارى كه به وسيله اين خرما به جهنم نمى‌روى؟

انفاق كن اى بلال و از خداوند به خاطر فقر و وحشت نداشته باش.

(٤) (١٠٣٠) ٤- امام باقر ٧ فرمود: مصلحت دين و اهل دين- به عبارت ديگر: مصلحت اسلام و مسلمين- اين است كه اموال در دست افرادى قرار گيرد كه حقوق آن را ادا كنند، و با آن كارهاى نيك انجام دهد، و از مفسده دين و اهل دين اين كه اموال در دست كسى قرار گيرد كه حقوق آن را نمى‌پردازد و آن را در راه نيك مصرف نمى‌كند.

(٥) (١٠٣١) ٥- امام صادق ٧ فرمود: خداوند هر گاه بر بنده‌اى نعمت دهد، مادامى كه در طاعت خدا استوار باشد، آن را از او نمى‌گيرد، مگر اينكه از طاعت خدا رويگردان شود، پس هر گاه از طاعت خدا رويگرداند، خداوند نيز نعمت را بر مى‌گرداند.