مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٩١ - فصل هفتم در بيان حقوق واجب مؤمن بر مؤمن

(١) (٤٧٦) ٦- امام صادق ٧ فرمود: اگر مؤمنى نياز ضروريش را به برادر مؤمنش عرضه كند و او با توان بر آوردنش از بر آوردن حاجتش امتناع كند، حال بى‌واسطه و يا با واسطه؛ خداوند او را دست به گردن بسته در قيامت محشور مى‌كند، تا از حساب مخلوقات فارغ شود.

(٢) (٤٧٧) ٧- عبد الملك نوفلى گويد: خدمت امام صادق ٧ رسيدم، ايشان فرمود: به دوستانم سلام برسان و به آنها خبر بده كه من بجز براى هفت گروه از آنان بهشت را بر ايشان ضمانت مى‌كنم:

كسى كه دائم الخمر است، كسى كه قمار باز است، كسى كه سخن مؤمنى را رد كند، كسى كه بر مؤمنى تكبر كند، كسى كه مؤمنى را از حاجتش منع نمايد، يا مؤمنى نزدش آمده و حاجتى دارد و او حاجتش را روا نسازد، يا مؤمنى به خواستگارى در خانه‌اش آمده و او دخترش را به تزويجش در نياورد.

عرض كردم: قسم بخدا، هر بنده موحّد كاملى كه وجود داشته و نزد من آمده مالم را در اختيارش قرار داده‌ام، امام فرمود: راست گفتى، تو راستگويى، خداوند دلت را براى بندگى و ايمان امتحان نموده است.

(٣) (٤٧٨) ٨- امام صادق ٧ فرمود: هر كس ولايت ما اهل بيت را اختيار كند، سپس دشمنم را شاد نمايد و كار نيكى براى او انجام دهد، او از ما دورى جسته و پاداش او نزد خدا آتش است.

(٤) (٤٧٩) ٩- يكى از اصحاب مى‌گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: برادران ما كارهاى حكومتى انجام مى‌دهند آيا براى آنها دعا كنيم؟ امام فرمود: آيا براى شما نفعى دارند؟ گفتم: نه.

فرمود: من از آنها بيزارم، خدا هم از آنها بيزار است.

(٥) (٤٨٠) ١٠- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: كفّاره كار كردن براى پادشاه بر آوردن حاجتهاى برادران ايمانى است.

(٦) (٤٨١) ١١- امام صادق ٧ فرمود: خمس را در اموال شما واجب نمودم، اينك به جاى آن نيكى به برادرانتان را قرار دادم.