(١) (٥٣٢) ٦- امام باقر ٧ مى‌فرمايد: هر كس توبه كند قبل از اينكه جانش به اينجا برسد- و با دست مباركشان به سوى حلقشان اشاره فرمود- خداوند عزّ و جل توبه او را بپذيرد.

(٢) (٥٣٣) ٧- امام باقر ٧ مى‌فرمايد: بين بنده و توبه چيزى مانع نمى‌شود تا زمانى كه جانش به حلقومش برسد.

(٣) (٥٣٤) ٨- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: بنده گناهى را انجام مى‌دهد و خداوند او را بيامرزد، راوى مى‌گويد: پرسيدم: چگونه چنين چيزى ممكن است؟ فرمود: دائما بر گناهش پشيمان است و از آن طلب آمرزش مى‌كند تا وقتى آمرزيده شود.

(٤) (٥٣٥) ٩- امام باقر ٧ مى‌فرمايد: به خدا سوگند، خداوند از مردم جز دو خصلت نخواسته است:

اعتراف به نعمتهاى او تا نعمت را بر ايشان بيافزايد، و اعتراف به گناهان تا آنها را بر ايشان بيامرزد.

(٥) (٥٣٦) ١٠- امام باقر ٧ مى‌فرمايد: از گناه نجات نيابد بجز آن كس كه بدان اعتراف نمايد.

(٦) (٥٣٧) ١١- امام باقر ٧ مى‌فرمايد: پشيمانى براى توبه كافى است.

(٧) (٥٣٨) ١٢- رسول خدا ٦ مى‌فرمايد: خداوند عزّ و جل فرمود: من خدائى هستم كه هيچ معبودى جز من نيست، حكّام را آفريدم در حالى كه دلهاى آنها در دست من است، هر گروهى كه مرا اطاعت كنند دلهاى آن حكام را رحمت بر آنان قرار خواهم داد، و هر گروهى كه مرا نافرمانى كنند دلهاى حكام را بر آنان غضبناك قرار خواهم داد. آگاه باشيد! خودتان را به دشمنان دادن به پادشاهان سرگرم نكنيد، به سوى من توبه كنيد تا دلهاى آنها را نسبت به شما مهربان سازم.

(٨) (٥٣٩) ١٣- رسول خدا ٦ فرمود: هيچ چيز نزد خداوند محبوبتر از جوان توبه‌كننده نيست.

(٩) (٥٤٠) ١٤- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: توبه‌كننده از گناه همانند كسى است كه گناه ندارد، و آنكه در گناه بماند در حالى كه طلب آمرزش مى‌كند همچون مسخره‌چى است.

(١٠) (٥٤١) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: هر بنده مؤمنى كه گناهى كند خداوند هفت ساعت به او مهلت دهد، اگر توبه كرد چيزى در نامه عمل او نوشته نخواهد شد و اگر توبه نكرد يك گناه بر او نوشته شود.

(١١) (٥٤٢) ١٦- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه بنده بسيار استغفار كند نامه عملش بالا رود در حالى كه مى‌درخشد.

(١٢) (٥٤٣) ١٧- امام صادق ٧ فرمود: با اصرار بر گناه صغيره‌اى نمى‌ماند، و با استغفار كبيره‌اى نمى‌ماند (يعنى گناه كوچك با اصرار بر آن، كبيره خواهد شد، و كبيره با استغفار آمرزيده خواهد شد).

(١٣) (٥٤٤) ١٨- امام باقر ٧ فرمود: هر بنده مؤمنى عملى را كه مورد رضاى خدا نيست انجام دهد خداوند نخستين بار گناهش را مى‌پوشاند، و اگر مرتبه دوم انجام دهد باز هم خداوند بر او مى‌پوشاند، و هر گاه مرتبه سوم مرتكب شد، خداوند ملكى را به صورت آدمى به زمين مى‌فرستد تا به مردم اعلام كند كه: فلانى فلان كار و فلان عمل را انجام داد.