مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٧٣ - فصل دوم در تواضع و فروتنى

فصل دوم: در تواضع و فروتنى‌

(١) (١٣٢٠) ١- امام باقر ٧ فرمود: سه مرتبه كليدهاى گنجهاى زمين را نزد رسول خدا ٦ آوردند، بدون اينكه (در عوض) خداوند در روز قيامت چيزى از مقام آن حضرت بكاهد، ايشان (از بين آنها) تواضع در برابر پروردگارش را انتخاب كرد.

(٢) (١٣٢١) ٢- رسول خدا ٦ فرمود: سه چيز است كه خداوند به وسيله آنها فقط خير را زياد مى‌كند: به تواضع مقام آدمى را بالا مى‌برد، با خوار نمودن نفس به او عزّت مى‌دهد، و به وسيله عفت و پاكدامنى او را ثروتمند مى‌كند.

(٣) (١٣٢٢) ٣- امام صادق ٧ از قول پدران بزرگوارش فرمود: از تواضع است كه در نشستن پايين مجلس راضى باشى، و به هر كه بر خوردى سلام كنى، و جدال را ترك نمايى اگر چه حق با تو باشد، و دوست نداشته باشى كه تو را به تقوى بستايند.

(٤) (١٣٢٣) ٤- على بن سويد مدنى از امام كاظم ٧ در مورد تواضع پرسيد: چه تواضعى است كه اگر بنده آن را انجام دهد متواضع شناخته مى‌شود؟ فرمود: تواضع داراى درجاتى است:

برخى از آن اين است كه انسان قدر خود را بشناسد، و با دلى سالم خود را به جايگاه خويش نشاند، و با مردم آن كار را بكند كه دوست دارد مردم نسبت به او انجام دهند، اگر بدى بيند آن را با نيكى بپوشاند، خشم خود را فرو خورد، از مردم درگذرد، و خداوند هم نيكوكاران را دوست مى‌دارد.

(٥) (١٣٢٤) ٥- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه جعفر بن ابى طالب ٧ از حبشه مراجعت كرد به رسول خدا ٦ گفت: اجازه مى‌فرماييد براى شما حديثى نقل كنم؟ رسول خدا ٦ فرمود:

بلى، عرض كرد: روزى وارد بر نجاشى شدم، آن روز در مجلس رسمى و لباس مخصوص حكومت نبود، من به او تحيت ملوكانه گفتم، و به او گفتم: اى ملك! چرا شما