مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٢١ - فصل اول در عيبهاى نفس و مجاهده با خواهشهاى نفسانى
(١) (١٤٥٥) ١٨- جعفر بن حفص بن غياث گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: آيا جهاد واجب است يا مستحب؟ فرمود: جهاد بر چهار نوع است: دو جهاد واجب، و يك جهاد مستحب كه با واجب انجام مىگيرد، و يك جهاد هم مستحب است، اما يكى از دو جهاد واجب؛ مبارزه مرد با نفس در برابر گناهان مىباشد، كه اين بزرگترين جهاد است، و جهاد با كفّارى كه به شما حمله مىكنند نيز واجب است، و اما جهاد مستحبى كه فقط با واجب انجام مىگيرد جهاد با دشمن است، زيرا جهاد با دشمن بر تمام مردم واجب است، و اگر آن را ترك نمايند عذاب بر آنان فرود آيد، و اين عذابى است كه همه امّت را فرا مىگيرد، اين جهاد بر امام مستحب است، و حدّش اين است كه دشمن به مردم حملهور مىشود و آنها با او مبارزه مىكنند، اما جهادى كه مستحب است؛ آن هر سنتى است كه مردى اقامه كند و در راه بر آوردنش تلاش نمايد، و عمل و سعى و كوشش در راه آن از بهترين اعمال است، زيرا زنده كردن سنّت است.
(٢) (١٤٥٦) ١٩- پيامبر خدا ٦ فرمود: هر كس سنّت خوبى را پايهگذارى كند، پاداشش را و پاداش كسى را كه تا روز قيامت به آن عمل كند به او مىدهند، بدون اينكه از آنها (عملكنندگان) چيزى كم شود.
(٣) (١٤٥٧) ٢٠- پيامبر خدا ٦ فرمود: سه خصلت است كه اگر همه آنها يا يكى از آنها در كسى باشد در روز قيامت- كه هيچ سايهاى جز سايه خدا نخواهد بود- او در سايه عرش خداست:
مردى كه آنچه را خود مىخواهد به مردم ببخشد، و مردى كه گامى پس و پيش نگذارد مگر آنكه بداند خدا به آن راضى است يا ناخشنود، و مردى كه از برادر مسلمانش عيبى نگيرد مگر اينكه آن عيب را از خود بزدايد، زيرا عيبى از خود نزدايد مگر آنكه عيبى ديگر برايش پديدار گردد، و انسان را همين بس كه به خود مشغول باشد نه به مردم.
(٤) (١٤٥٨) ٢١- امام سجاد ٧ فرمود: حق نفست بر تو اين است كه آن را در راه طاعت خدا به كار بندى.
(٥) (١٤٥٩) ٢٢- امام سجاد ٧ هميشه مىفرمود: اى فرزند آدم، همواره در خير و سعادت خواهى بود مادام كه از نفست واعظى داشته باشى، و همّ و غمت محاسبه نفس باشد، و مادام كه ترس (از خدا) به منزله لباس زير و اندوه (از گناه) به منزله لباس روى تو باشد، اى فرزند آدم، تو خواهى مرد و دوباره زنده خواهى شد و در مقابل خدا مورد سؤال قرار خواهى گرفت، اكنون براى آن روز پاسخى آماده كن.