مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤١٧ - فصل چهارم در سلام كردن و معانقه

(١) (١١٣٦) ٢٤- رسول خدا ٦ فرمود: سوگند به آنكه جانم در دست اوست، به بهشت نمى‌رويد مگر اينكه ايمان آوريد، و ايمان نخواهيد آورد مگر اينكه همديگر را دوست بداريد، اينك آيا شما را راهنمايى نكنم به چيزى كه اگر انجامش دهيد با يك ديگر دوست خواهيد شد؟

به يك ديگر بلند سلام كنيد.

(٢) (١١٣٧) ٢٥- رسول خدا ٦ فرمود: اى فضل؛ آيا تفسير

«السّلام عليكم».

را مى‌دانى؟ هر گاه مردى به مرد ديگر بگويد:

«السّلام عليكم و رحمة اللَّه».

، يعنى: بر عهد و ميثاق با خدا متعهد شدم كه غيبتت را نكنم، و از سخنت عيب نگيرم، و لغزشت را دنبال نكنم، و هر گاه آن مرد در جواب بگويد:

«و عليكم السّلام و رحمة اللَّه و بركاته».

، يعنى مى‌گويد: بر تو باد بر عهده من مثل آنكه بر عهده توست به اضافه رحمت خداوند، و خداوند هم بين آن دو در آنچه مى‌گويند گواه است.

(٣) (١١٣٨) ٢٦- كسى از امام صادق ٧ پرسيد: وقتى زنان وارد محفلى مى‌شوند، چگونه سلام كنند؟

فرمود: زن مى‌گويد:

«عليكم السّلام».

، و مرد مى‌گويد:

«السّلام عليكم».

(٤) (١١٣٩) ٢٧- رسول خدا ٦ فرمود: سر منشأ تواضع اين است كه هر كه را ديدى به او سلام كنى، و هر كه سلامت كرد جوابش دهى، و در پايين مجلس بنشينى، و از ستايش و تمجيد خوشحالى نكنى.

(٥) (١١٤٠) ٢٨- رسول خدا ٦ فرمود: عاجزترين مردم كسى است كه از دعا كردن عاجز باشد، و بخيل‌ترين مردم كسى است كه در سلام كردن بخل بورزد.

(٦) (١١٤١) ٢٩- عمّار بن ياسر (رحمة اللَّه عليه) فرمود: هر كه سه چيز را با هم جمع كند ايمان را جمع نموده: انفاق در حال تنگدستى، از خود گذشتگى، و به همه مردم سلام كردن.

(٧) (١١٤٢) ٣٠- على بن ابى حمزه گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: آيا بر اهل قبور سلام كنم؟ فرمود:

آرى، پرسيدم: چه بگويم؟ فرمود: بگو؛

«السّلام على أهل الديار من المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات، أنتم لنا فرط و إنّا بكم إن شاء اللَّه لاحقون».

يعنى: درود بر شما اى ساكنان خانه قبر از مؤمنان مرد و زن و مسلمانان زن و مرد، شما قبل از ماها رفته‌ايد، و به زودى ما به شما ملحق خواهيم شد.