مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٤١ - فصل هشتم در فضيلت رفت و آمد با يك ديگر

(١) (١٢٠٧) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: دو برادر از هم قطع رابطه نكنند، مگر اينكه يكى از آن دو سزاوار بيزارى و لعنت خدا شود، و چه بسا هر دوى آنان مستحق آن شوند، معتب گفت: قربانت گردم، اين يكى ظالم است، مظلوم چه گناهى دارد؟ فرمود: زيرا او هم برادرش را به اصلاح دعوت نمى‌كند، و حاضر به سخن گفتن با او نيست، از پدرم شنيدم كه مى‌فرمود:

هر گاه دو نفر با هم نزاع كنند و يكى از آن دو غالب آمد، بايد مظلوم نزد رفيقش رفته و بگويد: من ظالم هستم، تا اينكه جدايى بين خود و رفيقش را بر طرف كند، زيرا خداوند تبارك و تعالى حاكمى عادل است كه حق مظلوم را از ظالم مى‌گيرد.

(٢) (١٢٠٨) ١٣- امام صادق ٧ فرمود: رابطه بين برادران دينى در شهر خود، به وسيله رفت و آمد كردن، و در سفر توسط نامه نگارى است.

(٣) (١٢٠٩) ١٤- امام صادق ٧ فرمود: بنده براى ملاقات برادر دينى‌اش حركت مى‌كند، از ملاقات او بر نگردد مگر اينكه خداوند گناهانش را بخشيده، و حوائجش را در دنيا و آخرت بر آورد.