(١) (١٢٠١) ٦- هشام بن سالم گويد: روزى امير المؤمنين ٧ به همراه اصحاب خود بيرون شدند، در حالى كه بر مركبى سوار بودند و اصحاب پياده با حضرت راه مى‌رفتند، حضرت متوجه آنان شد، و فرمود: كارى داشتيد؟ گفتند: خير اى امير المؤمنين، ما دوست داريم همراه شما باشيم، فرمود: پس شما هم سوار شويد، زيرا پياده راه رفتن همراه سواره موجب فساد سواره و خوارى پياده است.

(٢) هشام گويد: مرتبه‌اى ديگر رسول خدا ٦ با آنان خارج شد، و آنها با پيامبر همراه شدند، فرمود: برگرديد، صداى كفشها پشت سر مردان قلب احمق را فاسد كند.

(٣) (١٢٠٢) ٧- خداوند متعال فرمود: كسانى را كه به خاطر من با هم دوست هستند، و كسانى كه به خاطر من با همديگر مى‌نشينند، و كسانى كه به خاطر من با هم رفت و آمد مى‌كنند، دوست دارم.

(٤) (١٢٠٣) ٨- امام باقر ٧ فرمود: خداوند بهشتى دارد كه جز سه نفر كسى واردش نخواهد شد: كسى كه در باره خودش به حق حكم كند، و مردى كه برادرش را براى خدا ملاقات كند، و مردى كه در راه خدا برادر مؤمنش را بر خود مقدم دارد.

(٥) (١٢٠٤) ٩- امام صادق ٧ از قول رسول خدا ٦ فرمود: بيش از سه روز نمى‌شود ترك رابطه كرد.

(٦) (١٢٠٥) ١٠- امام رضا ٧ فرمود: حسن و حسين ٨ با هم ترك رابطه كردند، محمّد بن حنفيه نزد امام حسين ٧ آمد و عرض كرد: اى ابا عبد اللَّه! چرا نزد ابا محمّد نمى‌روى، او بزرگتر است، امام حسين ٧ فرمود: از جدّم رسول خدا ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: هر گاه دو نفر ترك رابطه كنند، هر كدام كه زودتر آمد و به ديگرى سلام كرد زودتر به بهشت رود، و من نخواستم زودتر از ابا محمّد به بهشت روم، محمّد بن حنفيه قضيّه را به امام حسن ٧ گفت، حضرت فرمود: ابا عبد اللَّه راست گفته، بيا تا با هم نزد او رويم.

(٧) (١٢٠٦) ١١- رسول خدا ٦ به ابو ذر فرمود: اى ابو ذر! مبادا از برادر دينيت قهر كنى، زيرا اعمال با قهر و كناره‌گيرى پذيرفته نيست، اى ابو ذر! از قهر بپرهيز، و اگر هم مجبور به اين كار شدى جدائيت سه روز كامل طول نكشد، هر كس در اين سه روز بميرد و با برادرش قهر باشد، سزاوار آتش خواهد بود.