مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٣٧ - فصل شانزدهم در يتيمنوازى

فصل شانزدهم: در يتيم‌نوازى‌

(١) (٨٩٠) ١- رسول خدا ٦ فرمود: آگاه باشيد! هر كه در خانه‌اش يتيمى باشد، و او را سير كند و بپوشاند و اذيّتش نكند، و او را نزند، عملش مورد قبول واقع مى‌شود.

(٢) (٨٩١) ٢- رسول خدا ٦ فرمود: هر كه طفل يتيمى را به پدر و مادر مسلمانى بسپارد تا بى‌نياز شود، حتما بهشت بر او لازم است.

(٣) (٨٩٢) ٣- رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه يتيم در روى زمين گريه كند، خداى عزّ و جل مى‌فرمايد:

چه كسى اين بنده مرا كه پدر و مادرش يا پدرش را از دست داده گريانده است؟ ملائكه گويند: پاك و منزّه هستى، چيزى نمى‌دانيم مگر آنچه تو به ما آموختى، خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: اى ملائكه! شما را شاهد مى‌گيرم كه هر كه او را به رضايتش ساكت كند من به رضايتش از بهشت ضامن او خواهم بود.

سؤال شد: اى رسول خدا! چه چيز او را راضى كند؟ فرمود: بر سرش دست بكشد، يا يك خرما به او بدهد.

(٤) (٨٩٣) ٤- رسول خدا ٦ فرمود: بهترين خانه مسلمانان خانه‌اى است كه در آن به يتيمى احسان شود، و بدترين خانه مسلمانان خانه‌اى است كه به يتيمى بدى شود، سپس فرمود: من و سرپرست يتيم با هم در بهشت هستيم، در حالى كه با انگشتش اشاره مى‌فرمود.

(٥) (٨٩٤) ٥- روايت شده مردى نزد رسول خدا ٦ از سنگدلى خود شكايت مى‌كرد، رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه خواستى كه دلت نرم شود مسكينى را غذا بده، يا بر سر يتيمى دستى بكش.

(٦) (٨٩٥) ٦- رسول خدا ٦ فرمود: هر كه يتيمى را خوار كند خداوند خوارش گرداند.

(٧) (٨٩٦) ٧- مردى به رسول خدا ٦ عرض كرد: من از دست سنگدليم شكايت دارم، فرمود: به يتيم نزديك شو و بر سرش دست بكش، و او را كنار سفره‌ات بنشان، دلت نرم شود و بر حاجتت قادر شوى.