مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٢٧ - فصل چهارم در بيم و اميد

فصل چهارم: در بيم و اميد

(١) (٥٧٩) ١- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن نمى‌ترسد مگر از خدا، و در مورد خدا غير از حق چيزى نمى‌گويد.

(٢) (٥٨٠) ٢- امام صادق ٧ از قول على ٧ نقل مى‌كند كه: نسبت به آنچه اميد ندارى اميدوارتر از آنچه به آن اميد دارى باش، زيرا موسى بن عمران از شهر خارج شد تا براى امتش از خدا طلب آتش كند، خداوند با او سخن گفت و به عنوان رسالت مراجعت كرد، ملكه سبا نيز كافر از شهر خارج شد ولى نزد سليمان مسلمان شد، و جادوگران فرعون برايش طلب عزّت مى‌كردند ولى خودشان با ايمان بازگشتند.

(٣) (٥٨١) ٣- امام صادق ٧ فرمود: هر كه خدا را شناخت، از او بترسيد، و هر كه از خدا بترسيد دلش از دنيا متنفّر گردد.

(٤) (٥٨٢) ٤- امام صادق ٧ فرمود: هر كه از خدا بترسد، خداوند همه چيز را از او بترساند، و هر كه خدا از خدا نترسد، خدا او را از همه چيز بترساند.

(٥) (٥٨٣) ٥- امام صادق ٧ به اسحاق بن عمار فرمود: اى اسحاق! چنان از خدا بترس كه گويا او را مى‌بينى، و اگر تو او را نبينى، او تو را مى‌بيند، و اگر معتقد باشى كه تو را نمى‌بيند كافرشده‌اى، و اگر بدانى تو را مى‌بيند ولى تو دور از چشم مردم و در پنهان نافرمانى او برايش آشكار نمايى او را پست‌ترين بينندگان خود دانسته‌اى.

(٦) (٥٨٤) ٦- يكى از اصحاب گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مردمى هستند كه گناه مى‌كنند و مى‌گويند ما (به لطف خدا) اميدواريم، و همواره چنينند تا مرگشان فرا مى‌رسد، فرمود:

اينها مردمى هستند كه در آرزوها مى‌لولند، اينها دروغ مى‌گويند و اميدوار نيستند، هر كس به چيزى اميدوار باشد آن را طلب مى‌كند، و هر كس از چيزى بترسد از آن بگريزد.