مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢١٣ - فصل اول در توبه

(١) (٥٤٥) ١٩- امام باقر ٧ فرمود: چون بنده توبه‌اى مانند توبه نصوح نمايد، خداوند دوست دارد كه گناهان او را در دنيا و آخرت بپوشاند، راوى گويد: پرسيدم؛ چگونه بر او پرده پوشى كند؟ فرمود: هر چه از گناهان كه دو فرشته مأمور در نامه عملش نوشته‌اند از يادشان ببرد، و به اعضاء و جوارح او وحى مى‌كند كه: گناهانى را كه به وسيله آنها انجام داده پنهان كنند، و به قطعه‌هاى زمين وحى كند گناهانى را كه روى آنها انجام داده پنهان دارند، در اين هنگام خدا را ملاقات مى‌كند در حالى كه اثرى از آن گناهان وجود ندارد.

(٢) (٥٤٦) ٢٠- از امام باقر ٧ در مورد توبه نصوح پرسيده شد، امام ٧ فرمود: توبه از گناهى است كه هرگز به سوى آن باز نگردد.

(٣) (٥٤٧) ٢١- امام صادق ٧ فرمود: به تأخير انداختن توبه فريفتن خويش است، ادامه تأخير سرگردانيست، و عذرتراشى در برابر خدا نابوديست، و اصرار بر گناه به خيال آسودگى از مؤاخذه خداست، و از مكر خدا بجز افراد زيانكار آسوده نباشند.