(١) (٢٢٩) ٧- رسول خدا ٦ فرمود: شما چه خواهيد كرد اگر زنهاى شما فاسد شوند و جوانهايتان فاسق شوند و امر به معروف و نهى از منكر نكنند؟ از ايشان پرسيده شد: اى رسول خدا آيا چنين مى‌شود؟ فرمود: بلى، و بدتر از اين هم مى‌شود. چه خواهيد كرد هنگامى كه امر به منكر، و نهى از معروف شود؟ سؤال شد: اى رسول خدا! آيا چنين مى‌شود؟ فرمود:

بلى، و بدتر از اين هم مى‌شود. بر شما چه خواهد گذشت زمانى كه معروف را منكر و منكر را معروف ببينيد؟ (٢) (٢٣٠) ٨- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: هنگامى كه اين آيه نازل شد: (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد خود و خانواده‌تان را از آتش جهنم حفظ كنيد) مردى از مسلمانان نشست و شروع به گريه كرد؛ و گفت: من نسبت به خودم عاجزم حال نسبت به خانواده‌ام هم تكليف شده‌ام؟

رسول خدا ٦ فرمود: همين مقدار تو را كفايت مى‌كند كه آنها را امر كنى به آنچه خودت را به آن امر مى‌نمايى و نهيشان كنى از آنچه خودت را از آن نهى مى‌نمايى.

(٣) (٢٣١) ٩- امام رضا ٧ فرمود: رسول خدا ٦ مى‌فرمود: هر گاه امت من امر به معروف و نهى از منكر را به يك ديگر واگذار كنند بايد خود را براى حوادثى از جانب خداوند آماده كنند.

(٤) (٢٣٢) ١٠- امام صادق ٧ فرمود: براى مؤمن غيرتمند همين بس- اگر منكرى را ديد- كه بداند خداوند از ناخشنودى او در نيّتش آگاه است.

(٥) (٢٣٣) ١١- غياث بن ابراهيم گويد: هر گاه امام صادق ٧ از كنار گروهى مى‌گذشت كه با هم در حال مخاصمه و دعوى بودند؛ از آنجا عبور نمى‌كرد مگر اينكه سه بار با صداى بلند مى‌فرمود:

از خدا بترسيد.

(٦) (٢٣٤) ١٢- امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: هر كس خوشنودى مردم را به چيزى بجويد كه خداوند از آن چيز به خشم مى‌آيد، مردمى كه او را ستايش مى‌كردند نكوهشش كنند، و هر كس فرمانبردارى خدا را به خشم مردم مقدم بدارد خداوند او را از دشمنى كردن هر دشمنى محافظت نمايد و حسادت هر حسود و ظلم هر ستمكارى را از او برطرف نمايد، و خداى عزّ و جلّ ياور و پشتيبان او شود.

(٧) (٢٣٥) ١٣- مفضل گويد: امام صادق ٧ به من فرمود: اى مفضّل! هر كس متعرّض حاكم ظالمى شود و از ناحيه حاكم به او صدمه‌اى برسد؛ بر اين كارش پاداش نمى‌برد و براى اين عملش صبر را روزى او نمى‌كنند.