(٢) (١٥٣٠) ٧- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش از رسول اكرم ٦ روايت كند كه فرمود: خداوند به هر بنده‌اى كه در برابر عملى وعده ثواب داده باشد به آن عمل نمايد، و هر كه را بر عملى به عقاب وعده داده باشد، در عمل كردن به آن مخيّر است.

(٣) (١٥٣١) ٨- امام صادق ٧ فرمود: خداى تبارك و تعالى بدبختى و خوشبختى را قبل از مخلوقاتش آفريد، هر كس شقى باشد خداوند هرگز خوشبختش نكند، و هر كس سعادتمند باشد هرگز او را شقى نكند.

(٤) (١٥٣٢) ٩- على بن مغيره گويد: از امام صادق ٧ در باره شريك شدن با شيطان پرسيدم، فرمود:

هر گاه شك كردى در شركت شيطان، در (فرزند) ناقص الخلقه شك نكن (كه حتما شيطان در آن شركت داشته).

(٥) (١٥٣٣) ١٠- امام صادق ٧ فرمود: هر كس بد زبان و فحّاش باشد باكى ندارد كه چه مى‌گويد يا در باره‌اش چه گفته مى‌شود، زيرا نامشروع زاده است يا شيطان در آن شريك است.

(٦) (١٥٣٤) ١١- امام صادق ٧ فرمود: مردم معدنهايى مثل معدنهاى طلا و نقره‌اند، در زمان جاهليت براى اين معدن اساس و پايه‌اى نبود، ولى در اسلام داراى اساس و پايه است.

(٧) (١٥٣٥) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه موسى و هارون بر فرعون وارد شدند، در ميان همنشينان او زنازاده‌اى نبود، و اگر بود حكم به كشتن موسى و هارون مى‌دادند، از اين جهت گفتند: او را با برادرش حفظ كنيد، و فرعون را به تأمّل و تدبّر (در باره آنها) واداشتند.

در اينجا امام صادق ٧ دستش را بر سينه نهاد و فرمود: ما نيز اين چنين هستيم، هيچ كس در كشتن ما تعجيل ندارد مگر اينكه زنازاده باشد.

(٨) (١٥٣٦) ١٣- امام رضا ٧ فرمود: از رفتن به جاهاى بلند و سخت كه شيب دارد و صاف است بپرهيز، و از پيروى از هواى نفس بپرهيز، زيرا پيروى از آن پستى به دنبال دارد.

(٩) (١٥٣٧) ١٤- امام رضا ٧ فرمود: مؤمن نه خوار و ذليل است و نه ضعيف.

(١٠) (١٥٣٨) ١٥- ابو بصير گويد: از امام صادق ٧ در باره قول خداى تعالى (خود و خانواده‌تان را حفظ كنيد) پرسيدم، كه چگونه آنان را حفظ كنم؟ فرمود: آنان را به آنچه خدا امر فرموده امر كن و از آنچه نهى فرموده نهى كن، اگر اطاعت كردند تو آنها را حفظ كرده‌اى، و اگر نافرمانيت كردند تو وظيفه‌ات را انجام داده‌اى.