(٣) (٦٥) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: آزاده در هر حال آزاده است، اگر مصيبتى براى او پيش آيد بر آن صبر خواهد كرد، و اگر مصائب بر او هجوم آورند او را درهم نشكنند، اگر چه اسير شود و اذيّت شود و آسايش او تبديل به سختى گردد، همان طور كه حضرت يوسف صدّيق امين ٧ بود كه با وجود اينكه تبعيد شد و اذيت و اسير شد ولى ضررى به حريّت او نزد، و تاريكى چاه و وحشت آن و آنچه بر سرش آمد به او ضررى نرساند، تا اينكه خدا بر او منّت نهاد و آن جبّار سركش را كه قبلا مالك او بود بنده او ساخت، و خدا او را رسول خود نمود و به وسيله او به امّتى رحم كرد.

و اين چنين است صبر كه خير به دنبال دارد، شما هم صبر كنيد تا پيروز شويد، و صبر را پاس داريد تا اجر ببريد.

(٤) (٦٦) ١٣- امير المؤمنين ٧ فرمود: صبر دو گونه است: صبر در برابر مصيبت كه خوب و زيباست، و نيكوتر از آن صبر است كه در برابر محرّمات خداوند است.

و ذكر به دو گونه است: ياد خداوند عزّ و جل در هنگام مصيبت، و برتر از آن ياد خداست در برابر ارتكاب محرمات، تا اينكه از كار حرام مانع تو شود.

(٥) (٦٧) ١٤- امام باقر ٧ فرمود: هنگامى كه زمان فوت پدرم (على بن الحسين ٧) فرا رسيد، مرا به سينه‌اش چسباند، سپس فرمود: اى پسر عزيزم! سفارش مى‌كنم تو را به آنچه پدرم هنگام وفاتش مرا به آن سفارش فرمود، و به آنچه كه فرمود پدرانش او را به او وصيت نموده‌اند.

اى پسر عزيزم! صبر بر حق كن گرچه تلخ باشد.

(٦) (٦٨) ١٥- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ روايت كند كه مى‌فرمود: من از كار مؤمن در شگفتم، خداوند عزّ و جل مقدّر نمى‌كند براى او تقديرى را مگر اينكه برايش خير باشد، اگر گرفتار شود بردبار باشد، و اگر خيرى به او عطا شد سپاسگزار است.

(٧) (٦٩) ١٦- از امام صادق ٧ سؤال شد: گرامى‌ترين آفريده پيش خدا كيست؟ فرمود: كسى كه هر گاه به او چيزى داده شد سپاسگزار و قدردان است و هر گاه گرفتار شد بردبارى پيشه كند.

(٨) (٧٠) ١٧- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ نقل كند كه فرمود: خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: از رشك آورترين و موفق‌ترين دوستانم نزد من شخصى است كه سبك حال (يعنى كم مال و كم علاقه به دنيا) است، داراى بهره‌اى از نماز است كه در نهان عبادت پروردگارش را به نيكوئى انجام مى‌دهد، و در ميان مردم گمنام و ناشناخته بسر مى‌برد، خداوند رزق و روزى او را به اندازه نيازش قرار داده، و او بر آن صبر كند، و بميرد در حالى كه وارث و گريه‌كنانش كم باشند.