مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٩٣ - فصل دهم در راز دارى

فصل دهم: در راز دارى‌

(١) (١٨٩٧) ١- امام صادق ٧ از قول امير مؤمنان ٧ فرمود: هر كس سرّ خود را پنهان دارد اختيارش به دست اوست، و هر سخنى كه از دو نفر تجاوز كرد پخش مى‌شود.

(٢) (١٨٩٨) ٢- امام صادق ٧ فرمود: دوست خود را از سرّت آگاه مكن، مگر آن سرّى كه اگر دشمنت آن را بفهمد به زيانت نباشد، زيرا روزى مى‌رسد كه همين دوست، دشمن مى‌شود.

(٣) (١٨٩٩) ٣- امام كاظم ٧ فرمود: اگر در يك دستت چيزى دارى و مى‌توانى كارى كنى كه دست ديگرت از آن اطلاع پيدا نكند، حتما اين كار را نكن.

(٤) (١٩٠٠) ٤- امام صادق ٧ فرمود: مردى به امام سجاد ٧ عرض كرد: فلانى تو را به گمراهى و بدعت‌گذارى متهم مى‌كند، امام سجاد ٧ فرمود: تو حق همنشينى او را مراعات نكردى كه گفته او را براى من نقل نمودى، و حق مرا هم ادا نكردى كه گفته برادرم را كه من از آن خبر نداشتم برايم نقل نمودى، همه ما خواهيم مرد، و همه ما روز قيامت بر انگيخته خواهيم شد، و خداوند بين ما قضاوت مى‌نمايد، از غيبت دورى كن! زيرا غيبت خورش سگهاى دوزخ است، و بدان! هر كس عيبهاى مردم را بين ديگران شايع كند، غيبت‌كننده او نيز بسيار مى‌گرداند، و از او هم به اندازه‌اى كه در اوست طلب مى‌شود.

(٥) (١٩٠١) ٥- رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه يكى از شما برادر مسلمانش را دوست بدارد، بايد نامش و نام پدرش و نام قبيله و خويشاوندانش را بپرسد، زيرا از جمله حقوق واجب و صميميت در دوستى اين است كه اينها را از او بپرسد، و گر نه اين آشنايى احمقانه است.