حسن به من مى‌گويد، و اينكه او به من ظلم مى‌كند، ولى من از وى گذشتم، پروردگارا تو هم از او در گذر، امام ٧ بر اين دعا از درگاه خداوند مصرّ بود، تا اينكه متوجه من شده و فرمود: برو خدا تو را رحمت كند، من هم رفتم، سپس حسن بعد از اين جريان به زيارت امام ٧ رفت.

(١) (١٢٦٤) ٩- حماد لحّام گويد: مردى خدمت امام صادق ٧ آمد و عرض كرد: يكى از پسر عموهايت در باره شما حرف مى‌زد، هر حرف زشت و فحشى به زبانش آمد در مورد شما گفت، امام صادق ٧ به كنيزش فرمود: آبى بياور تا وضو بسازم، وضو گرفت و داخل شد، با خود گفتم: بر عليه او دعا مى‌كند، سپس دو ركعت نماز خواند، بعد فرمود: پروردگارا، من از حقم گذشتم، و تو از من بخشنده‌تر و بزرگوارترى، او را به من ببخش و مؤاخذه نكن و از گناهش درگذر، سپس گريه كرد و به دعاى خويش ادامه داد، به حدّى كه من از اين جريان در شگفت شدم.

(٢) (١٢٦٥) ١٠- امام باقر ٧ فرمود: هر كس مورد ظلم قرار گرفت، و قدرت مجازات كردن ظالم را هم داشت، ولى انجام نداد، خداوند به جايش به او عزّت دهد.

(٣) (١٢٦٦) ١١- امام صادق ٧ فرمود: هيچ بنده‌اى خشمش را فرو نخورد، مگر اينكه خداى عزّ و جلّ در دنيا و آخرت عزّتش را زياد گرداند، خداوند تبارك و تعالى فرمود: (و فروخورندگان خشم و درگذرندگان از مردم، و خداوند نيكوكاران را دوست دارد) و خداوند به جاى خشمش به او بهشت دهد.

(٤) (١٢٦٧) ١٢- امام صادق ٧ فرمود: هر كس خشم خود را فرو برد در حالى كه توانايى بر انتقام دارد، خداوند تا روز قيامت دلش را انباشته از آرامش و ايمان گرداند.

(٥) (١٢٦٨) ١٣- امام صادق ٧ فرمود: نيكو جرعه‌اى است خشم، براى كسى كه بر آن شكيبا باشد.

(٦) (١٢٦٩) ١٤- امام سجاد ٧ از رسول خدا ٦ روايت كند كه فرمود: از محبوبترين راهها به سوى خدا (نوشيدن) دو جرعه است: جرعه خشمى كه با خويشتن دارى ردّش كند، جرعه مصيبتى كه با شكيبائى برگرداند.

(٧) (١٢٧٠) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: خداوند از مؤمن پيمان گرفت كه سخن او را تصديق نمايد، و از دشمن خود انتقام نگيرد.

(٨) (١٢٧١) ١٦- مردى به رسول خدا ٦ عرض كرد: مرا از مكارم اخلاق مطلع ساز، فرمود: گذشت از كسى كه به تو ظلم كرده، رابطه با كسى كه با تو قطع رابطه نموده، بخشيدن به كسى كه تو را محروم ساخته، گفتن حق و لو به ضررت باشد.