مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٧ - فصل پانزدهم در ياد خدا

فصل پانزدهم: در ياد خدا

(١) (٢٥٧) ١- امام صادق ٧ فرمود: آيا شما را نسبت به سخت‌ترين وظايف واجبه از ناحيه خداوند بر بندگانش آگاه كنم؟ سپس سه چيزى را براى او بيان فرمود كه سوّمين آنها به ياد خدا بودن در همه حال بود؛ چه زمان شتاب به سوى اطاعت و بندگى و چه زمان معصيت.

(٢) (٢٥٨) ٢- امام صادق ٧ فرمود: از مهمترين چيزهايى كه خداوند بر بندگانش واجب فرموده؛ ياد خداست. سپس فرمود: آگاه باشيد؛ منظورم گفتن‌

«سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر».

نيست، گرچه اين هم از ياد خداست، و لكن مرادم ياد خدا نزد حلال و حرام خداست، كه اگر اطاعت و بندگى بود به آن عمل كند و اگر معصيت بود آن را ترك نمايد.

(٣) (٢٥٩) ٣- امام باقر ٧ فرمود: مردم سه دسته‌اند: سالم و غانم و شاجب؛ سالم يعنى مردمى ساكت، غانم كسى است كه ذكر خدا گويد، و شاجب كسى است كه با سخن چينى بين مردم اختلاف مى‌اندازد.

(٤) (٢٦٠) ٤- حضرت لقمان رحمه اللَّه مى‌گفت: اى پسركم! با دقت نظر به مجالس وارد شو، هر گاه گروهى را در حال ذكر خدا گفتن ديدى نزد آنها بنشين، زيرا اگر تو عالم باشى، به علمت افزوده گردد، و اگر جاهل باشى عالمت سازند، و اميد اين هست كه خداوند سايه رحمتش را بر آنان بيافكند و تو را نيز شامل شود. و هر گاه گروهى را ديدى كه ذكر خدا نمى‌گويند با آنها همنشين مشو، زيرا اگر عالم باشى علمت به تو نفعى نمى‌رساند، و اگر جاهل باشى به جهلت افزوده مى‌گردد، و شايد خداوند عقوبتش را بر آنان بيافكند و تو را نيز شامل گردد.

(٥) (٢٦١) ٥- يكى از اصحاب امام صادق ٧ گويد، به امام عرض كردم: چه كسى محترمترين مخلوقات نزد خداوند است؟ فرمود: كسى كه بيشتر به ياد خدا باشد و عالمترين مردم به بندگى خدا باشد.