(٢) (١٦٨١) ٢٨- امام صادق ٧ فرمود: نبوده و نخواهد بود پيامبر و مؤمنى، جز آنكه خويشاوندى دارد كه او را آزار مى‌دهد، اگر خويشاوند ندارد همسايه‌اى كه اذيّتش كند، و اين معناى قول خداى عزّ و جلّ است كه: (و اين چنين براى هر پيامبرى دشمنى از مجرمان قرار داديم).

(٣) (١٦٨٢) ٢٩- امام صادق ٧ فرمود: اگر برايتان گرفتارى پيش آمد صبر كنيد، زيرا خداوند مؤمنين را در بوته آزمايش قرار مى‌دهد، و برادران دينيتان هميشه اندك مى‌باشند، و كمترين افراد در محشر مؤمنين هستند.

(٤) (١٦٨٣) ٣٠- امام باقر ٧ فرمود: در زمان حضرت هود ٧ عدّه‌اى گرفتار قحطى شدند، آنان نزد هود رفتند تا دعا كند خداوند باران رحمتش را نازل كند، در اين هنگام پير زنى بد زبان و فحّاش از منزل هود خارج شد و گفت: چرا هود براى خودش چنين دعايى نمى‌كند؟

مردم گفتند: ما را به نزد او ببر، گفت: او اكنون در ميان مزرعه مشغول آبيارى است، به آنجا برويد، ما نزد او رفتيم، هود هر قسمتى را كه زراعت مى‌كرد مى‌ايستاد و دو ركعت نماز مى‌خواند، در اين هنگام هود متوجه آنان گشت و گفت: حاجت شما چيست؟

گفتند: ما براى حاجتى آمديم ولى چيزى شگفت انگيزتر از حاجت خود مشاهده كرديم.

گفت: چه ديديد؟ گفتند: پير زن بد زبان و فحّاشى را ديديم كه از منزلت خارج شد و بر سر ما فرياد كشيد.

فرمود: او همسر من است و من دوست دارم كه سالها زنده بماند، گفتند: اى پيامبر خدا! چرا خواهان طول عمر او هستى؟ گفت: زيرا هيچ مؤمنى نيست، جز آنكه كسى را دارد كه اذيّتش كند، من هم خدا را شكر مى‌كنم كه اذيّت‌كننده‌ام را زير دستم قرار داده، و اگر چنين نبود كسى بدتر از او بر من مسلّط مى‌شد.

(٥) (١٦٨٤) ٣١- امير مؤمنان ٧ از رسول خدا ٦ روايت كند كه فرمود: اگر مؤمن در سوراخ موشى هم باشد، خداوند آزار دهنده‌اى را بر او مى‌گمارد.

(٦) (١٦٨٥) ٣٢- رسول خدا ٦ فرمود: مؤمن آمرزيده شده است.

(٧) (١٦٨٦) ٣٣- امير مؤمنان ٧ از قول رسول خدا ٦ فرمود: دنيا به آخر نرسد، تا اينكه قلب مؤمن آب شود، و دنيا تمام نمى‌شود مگر اينكه مؤمن از يك گوسفند مرده خوارتر شود.

(٨) (١٦٨٧) ٣٤- امام باقر ٧ فرمود: مؤمن همواره در زندگى خصوصيش گرفتار است، اگر هم خانواده‌اى نداشته باشد گرفتار نزديكترين همسايگانش است.