(٢) (٤٩٥) ٢٥- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن برادر مؤمنش را فريب نمى‌دهد و به او ظلم نمى‌كند و به او خيانت نمى‌نمايد، و او را خوار نمى‌گرداند، تكذيبش نمى‌كند و غيبت او را نمى‌نمايد، و اظهار انزجار از او نمى‌كند، زيرا اگر كلمه‌اى بگويد كه نشانه انزجار از او باشد محبت و دوستى از بين آن دو رخت مى‌بندد، و هر گاه به او تهمتى بزند ايمان از قلبش مى‌رود همان طور كه نمك در ميان آب ذوب مى‌شود، و هر كس دو مؤمن را غذا دهد بطورى كه سير شوند از آزاد كردن بنده‌اى در راه خدا ثوابش بيشتر است.

(٣) (٤٩٧) ٢٦- امام صادق ٧ فرمود: هر مؤمنى كه برادر مؤمنش را خوار سازد در حالى كه قادر بر يارى اوست خداوند او را در دنيا و آخرت خوار كند، و اگر او را يارى كند ثوابش از يك ماه روزه گرفتن و اعتكاف در مسجد الحرام بيشتر است.

(٤) (٤٩٧) ٢٧- امام صادق ٧ فرمود: مؤمن هيچ گاه سير نمى‌باشد در حالتى كه برادرش گرسنه است، و سيراب نمى‌باشد در حالتى كه برادرش تشنه است، و پوشيده نمى‌باشد در حالى كه برادرش برهنه است، چقدر بزرگ است حق مسلمان بر مسلمان! (٥) (٤٩٨) ٢٨- امام صادق ٧ فرمود: براى برادر مسلمانت دوست بدار آنچه را براى خودت دوست مى‌دارى، و آنچه را براى خودت خوشايند نمى‌دانى براى او هم ندان، و هر گاه نيازمند شدى از او بخواه، و هر گاه از تو خواستار شد به او بده، از هيچ كار خيرى در باره او كوتاهى مكن، و او هم بايد از هيچ كار خيرى براى تو كوتاهى نكند، پشتيبان او باش كه او كوتاهى مكن، و او هم بايد از هيچ كار خيرى براى تو كوتاهى نكند، پشتيبان او باش كه او پشتيبان توست، چون غايب شود غيبت او را نگهدارى كن، و چون حاضر شد به زيارت او برو، او را گرامى بدار و ارجمند شمار، زيرا او از توست و تو از اويى، و اگر به او خيرى رسيد خدا را سپاس‌گزار، و اگر گرفتار شد زير بازويش را بگير، و به او كمك كن، و اگر مردى به برادرش اف بگويد دوستى معنوى ميان آنها بريده خواهد شد، و اگر به او اهانت كردى ايمان در دلت آب مى‌شود چنانچه نمك در آب.

(٦) (٤٩٩) ٢٩- نزديكترين چيزى كه بنده به كفر دارد؛ اينست كه با شخصى عقد برادرى در دين بسته باشد و لغزشهايش را بخاطر بسپارد و خطاهايش را شماره كند تا روزى به وسيله آنها او را سرزنش نمايد.