مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٩ - فصل هفتم در بيان حقوق واجب مؤمن بر مؤمن

فصل هفتم: در بيان حقوق واجب مؤمن بر مؤمن‌

(١) (٤٧١) ١- رسول خدا ٦ مى‌فرمايد: روز قيامت مردم محشور مى‌شوند در حالى كه عريانتر از دنيا و گرسنه‌تر و تشنه‌تر از زمانى مى‌باشند كه در دنيا بودند، هر كس از آنان در دنيا به مؤمنى لباسى پوشانده خداوند او را از لباسهاى بهشتى بپوشاند، و هر كس مؤمنى را در دنيا غذا داده خداوند از نعمتهاى بهشتى نصيبش كند، و هر كسى در دنيا مؤمنى را سيراب نموده خداوند به او از شرابهاى بهشتى بنوشاند.

(٢) (٤٧٢) ٢- امام باقر ٧ فرمود: اى سدير آيا هر روز بنده‌اى را آزاد مى‌كنى؟ گفتم: نه، فرمود: در هر ماه؟ گفتم: نه، فرمود: در هر سال؟ گفتم: نه، فرمود: سبحان اللَّه، آيا دست برادر دينيت را به خاطر خدا نگرفته‌اى و به خانه‌ات نبرده‌اى و او را از غذا سير ننموده‌اى؟ بخدا قسم اين كار از آزاد كردن بنده‌اى از نسل فرزندان اسماعيل ٧ ثوابش بيشتر است.

(٣) (٤٧٣) ٣- امام باقر ٧ فرمود: اى ابو مقدام سير كردن مردى از شيعيانم براى من بهتر از سير كردن افقى از مردم ديگر است، گفتم: افق چه مقدار است؟ فرمود: صد هزار.

(٤) (٤٧٤) ٤- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمود: كسى كه به مؤمنى نگاه ترسناك نمايد، خداوند در آن روزى كه بجز سايه او سايه‌اى نيست (قيامت) او را مى‌ترساند.

(٥) (٤٧٥) ٥- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: هر كس بيمارى از مسلمين را عيادت كند در درياى رحمت خدا فرو مى‌رود، و كسى كه نزد آن بيمار بنشيند رحمت خداوند او را فرا مى‌گيرد، و هر گاه به منزلش برگردد هفتاد هزار ملك او را همراهى كنند؛ تا داخل خانه‌اش شود، و تمامى آنان مى‌گويند: پاك شدى و بهشت براى تو گوارا شد.