مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٩ - فصل چهارم در توكل و واگذارى و تسليم امور به خدا

فصل چهارم: در توكل و واگذارى و تسليم امور به خدا

(١) (٣٦) ١- امام صادق ٧ فرمود: بى‌نيازى و عزّت جولان مى‌كنند، هنگامى كه به جايگاه توكل دست يافتند آن را وطن خويش قرار مى‌دهند.

(٢) (٣٧) ٢- امام كاظم ٧ در مورد قول خداوند كه: (هر كس بر خدا توكل كند پس او را بس است) فرمود: توكل بر خدا داراى درجاتى است، يكى اينكه: در همه كارهايت بر او توكل كنى، و هر چه با تو انجام دهد به آن راضى باشى، و بدانى كه غير از خير و سعادت تو را نخواهد، و بدانى كه: اختيار در اين امور با اوست، و تو اطمينان به او داشته باشى چه در اين كارها و چه در غير اينها.

(٣) (٣٨) ٣- امام صادق ٧ فرمود: خداوند تبارك و تعالى به حضرت داود ٧ وحى كرد كه: هر يك از بندگانم با يأس از مخلوقاتم به من پناهنده شود من از نيتش اين را مى‌فهمم؛ و سپس همه آسمانها و زمين و هر كه در آنها هست براى او توطئه كنند من برايش راه چاره‌اى براى نجات از دست آنها فراهم خواهم كرد.

و هر يك از بندگانم به ديگرى پناهنده شود در حالى كه من بدانم قصدش همين است، همه وسائل و اسباب آسمانها و زمين را از او مى‌گيرم و او را سرگردان خواهم نمود و او را به حال خودش واگذارم، و باكى ندارم كه در كدام سرزمين نابود مى‌شود.

(٤) (٣٩) ٤- امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ مى‌فرمود: خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: به عزت و جلال و جمال و بزرگى و عظمت و بلندى مرتبه‌ام و مقام والايم و به جايگاه بلندم سوگند، هيچ بنده‌اى خواست مرا بر دلخواه خود بر نگزيند مگر اينكه بى‌نيازى او را در قلبش قرار خواهم داد، و كوشش او را در آخرتش، و سرگردانى را از او باز دارم، و آسمانها و زمين را به روزيش فرمان دهم، و من خود براى او بدنبال تجارت هر تاجرى باشم (و پشتيبان او هستم).