(١) (٤٥٥) ٢٠- منصور بن عمرو بن حمق خزاعى گويد: زمانى كه امير المؤمنين ٧ به وسيله شمشير ابن ملجم (لعنة اللَّه عليه) ضربه خورد بيهوش شد، زمانى كه بهوش آمد مى‌فرمود: خوشا بحالشان و خوشا بحال شما، و نيكبختى آنها را از نيكبختى شما بهتر است، گفتم: راست مى‌گويى اى امير مؤمنان! نيكبختى آنان به ديدن تو و نيكبختى ما به جهاد با تو و اطاعت از توست، چه كسانى هستند آنها كه نيكبختيشان بهتر از نيكبختى ماست؟ امام ٧ فرمود:

آنها شيعيان من هستند كه بعد از شما خواهند آمد، قدرت دارند بر آنچه شما بر آن قدرت نداريد و تحمل مى‌كنند آنچه را كه شما نمى‌توانيد تحمل كنيد.

(٢) (٤٥٦) ٢١- عبد اللَّه بن سنان گويد: خدمت امام صادق ٧ رسيدم در حالى كه ايشان نماز عصر را خوانده و در مسجد رو به قبله نشسته بودند، گفتم: اى فرزند رسول خدا! بعضى از پادشاهان ما را امين بر اموالشان مى‌دانند بنا بر اين آن را نزد ما به امانت مى‌گذارند، و خمس آن را هم به شما پرداخت نمى‌كنند، آيا امانت آنها را به خودشان برگردانيم؟

سه مرتبه فرمود: قسم به پروردگار اين قبله، اگر ابن ملجم قاتل پدرم- كه در تعقيب او باشم و او پنهان شود، چون پدرم را كشته- به من اعتماد كند و امانتى نزدم گذارد آن را به او بر خواهم گرداند.

(٣) (٤٥٧) ٢٢- امام باقر ٧ نقل مى‌كند كه رسول خدا ٦ فرمود: از امت من هفتاد هزار نفر بدون حساب وارد بهشت خواهند شد، على ٧ فرمود: اى رسول خدا آنها چه كسانند؟

فرمود: آنها شيعيان تو هستند و تو امام آنهايى.

(٤) (٤٥٨) ٢٣- امام صادق ٧ از قول پدرانش فرمود: خداوند تمام امور مؤمن را به خودش واگذار نموده ولى ذلّت را به او تفويض نكرد، مگر نشنيده‌اى قول خداوند متعال را كه مى‌فرمايد:

(عزّت فقط از آن خدا و رسولش و مؤمنين است)؟ مؤمن عزيز است نه ذليل.

سپس فرمود: مؤمن از كوه هم عزيزتر است، زيرا كوه به وسيله كلنگ كم مى‌شود، ولى دين مؤمن به هيچ چيز كم نمى‌شود.

(٥) (٤٥٩) ٢٤- امام صادق ٧ فرمود: بنده مؤمن بياد مى‌آورد گناهى را كه چهل سال قبل مرتكب آن شده- كمتر يا بيشتر- آن را فقط به خاطر ياد آورى و طلب آمرزش در ذهنش تداعى مى‌كند، گناهش هم آمرزيده مى‌شود.