مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٦٦١ - فصل سوم در بيان رياء

فصل سوم: در بيان رياء

(١) (١٨٠٥) ١- امام صادق ٧ فرمود: هر ريايى شرك است، هر كه براى مردم كار كند بايد ثوابش را از مردم بخواهد، و هر كه براى خدا كار كند پاداشش به عهده خداست.

(٢) (١٨٠٦) ٢- امام صادق ٧ فرمود: از خدا بترسيد و براى او كار كنيد، زيرا هر كه كارش براى خدا باشد حاجتش را بر آورد، و هر كس براى غير خدا كار كند خداوند او را به همان كس وامى‌گذارد.

(٣) (١٨٠٧) ٣- ابن عرفه گويد: امام رضا ٧ به من فرمود: واى بر تو! هيچ كس كارى نكند مگر آنكه خداوند همان عمل را مانند ردائى به او بپوشاند؛ اگر عملش خوب باشد ردايش هم خوب خواهد بود، و اگر عملش بد باشد رداى او نيز بد خواهد بود.

(٤) (١٨٠٨) ٤- عمر بن يزيد گويد: با حضرت صادق ٧ مشغول شام خوردن بودم كه اين آيه را تلاوت فرمود: (بلكه انسان نسبت به وجودش آگاه است، اگر چه عذرتراشى كند)، و فرمود:

اى ابو حفص! انسان چگونه بر خلاف آنچه خدا مى‌داند خود را به مردم نزديك سازد؟

رسول خدا ٦ مى‌فرمود: هر كه نيّتى در دل داشته باشد، خداوند لباس همان نيّت را بر او بپوشاند، اگر خير باشد آنهم خير است، و اگر بد باشد آنهم بد است.

(٥) (١٨٠٩) ٥- امام صادق ٧ فرمود: كارهاى خود را فقط براى خدا انجام دهيد، و آن را براى مردم انجام ندهيد، زيرا آنچه براى خداست نزد خدا محفوظ مى‌ماند، و آنچه براى مردم باشد به سوى خدا نرود، بر سر دين خود با مردم نزاع نكنيد، زيرا نزاع بيماركننده دل است، خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش فرمود: (تو نمى‌توانى كسانى را كه دوست دارى هدايت كنى، بلكه خداوند هر كه را بخواهد هدايت كند) و فرمود: (آيا تو مردم را به اجبار به سوى ايمان دعوت مى‌كنى).