مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦١ - فصل هشتم در علم و عالم و تعليم و تعلم و عمل به علم

فصل هشتم: در علم و عالم و تعليم و تعلم و عمل به علم‌

(١) (٦٧٦) ١- على ٧ فرمود: هر گاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد او را دانشمند در دين كند.

(٢) (٦٧٧) ٢- امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كرد كه فرمود: فضيلت دانش نزد من از فضيلت عبادت محبوبتر است، و بهترين دين شما پرهيزگارى و ترك گناه است.

(٣) (٦٧٨) ٣- امام صادق ٧ فرمود: هر كه براى خدا علم را بياموزد و بدان عمل كند و به ديگران بياموزد در مقامهاى بلند آسمانها او را بزرگ خوانند، و گويند: آموخت براى خدا، و عمل كرد براى خدا، و تعليم داد براى خدا.

(٤) (٦٧٩) ٤- امام صادق ٧ در ذيل اين آيه شريفه: (همانا فقط از ميان بندگان علما هستند كه از خدا مى‌ترسند) فرمود: مراد از علما كسانى هستند كه گفتار و عملشان يكى باشد، و كسى كه گفتارش عملش را تصديق نكند عالم نمى‌باشد.

(٥) (٦٨٠) ٥- امام صادق ٧ فرمود: مردى خدمت رسول خدا ٦ رسيد و عرض كرد: اى رسول خدا! دانش چيست؟ فرمود: انصاف داشتن، عرض كرد: پس از آن چيست؟ فرمود: گوش دادن، عرض كرد: سپس چيست؟ فرمود: به ذهن سپردن آن، عرض كرد: سپس چيست؟

فرمود: عمل كردن به آنچه فرا گرفته، عرض كرد: سپس چيست؟ فرمود: سپس پخش كردن آن علم در بين مردم.

(٦) (٦٨١) ٦- امام باقر ٧ به نقل از رسول خدا ٦ فرمود: شب را بروز آور در حالى كه دانشمند يا دانش پژوه باشى، و بپرهيز از اينكه وقت گذران و خوش گذران باشى.

(٧) (٦٨٢) ٧- امام صادق ٧ فرمود: در يادگيرى دانش شتاب كنيد، قسم به آنكه جانم در دست اوست؛ يك سخن در مورد حلال و حرام كه از شخص راستگويى ياد بگيرى از دنيا و آنچه طلا و نقره در آن است بهتر است.