مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٩ - فصل ششم در شكر و سپاسگزارى

فصل ششم: در شكر و سپاسگزارى‌

(١) (٩١) ١- امام صادق ٧ فرمود: از آسمان چيزى عزيزتر و كمياب‌تر از سه چيز نازل نشد: تسليم در برابر خداوند، نيكى نمودن، يقين.

(٢) (٩٢) ٢- رسول خدا ٦ فرمود: خورنده شكرگزار اجرش مانند روزه‌دار خداجوست، و تندرست شكرگزار اجر گرفتار دردمند صابر را دارد، و بخشنده شكرگزار اجر محروم قناعت كار را دارد.

(٣) (٩٣) ٣- علا بن كامل گويد: به امام موسى بن جعفر ٧ گفتم: خداوند به من نعمتهايى را داده كه آنها را نمى‌توانم حساب كنم و دليل و علت اعطاء اين همه نعمت را هم نمى‌دانم؛ فرمود:

آيا نمى‌دانى؟ همانا اين به خاطر شكرى است كه مى‌كنى.

(٤) و در روايت ديگر، به من فرمود: سپاسگزارى را كوچك مشمار.

(٥) (٩٤) ٤- امام صادق ٧ از پدرانش : نقل مى‌كند كه: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند بر بنده‌اى درى از شكر را نگشايد مگر اينكه درى از كثرت نعمت برويش گشوده شود.

(٦) (٩٥) ٥- امام صادق ٧ مى‌فرمايد: هر گاه نيكى كرديد خدا را سپاس گوئيد، و هر گاه كار ناشايستى انجام داديد، از خطا طلب آمرزش و بخشش كنيد.

(٧) (٩٦) ٦- سنان بن طريف گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مى‌ترسم از اينكه مورد مؤاخذه قرار گيرم. فرمود: چرا؟ گفتم: از خدا خواستم كه به من خانه‌اى بدهد؛ مرحمت فرمود، بار ديگر خواستم كه هزار درهم به من بدهد، باز عطايم فرمود، خواستم كه به من خادمى بدهد، آن را هم داد. فرمود: حال چه مى‌گوئى؟ گفتم: الحمد للَّه. فرمود: آنچه تو بخشيده‌اى به از آنى است كه به تو داده شد.