مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤١١ - فصل چهارم در سلام كردن و معانقه

فصل چهارم: در سلام كردن و معانقه‌

(١) (١١١٣) ١- امام باقر ٧ مى‌فرمود: با صداى بلند سلام كنيد، زيرا سلام خداوند به ظالمان نمى‌رسد.

(٢) (١١١٤) ٢- امام باقر ٧ از رسول خدا ٦ روايت كند كه فرمود: هر گاه بهم رسيديد سلام كنيد و با يك ديگر دست دهيد، و هر گاه از هم جدا شديد استغفار كنيد.

(٣) (١١١٥) ٣- امام باقر ٧ فرمود: هر گاه يكى از شما خواست سلام كند، با صداى بلند سلام كند، و نگويد سلام كردم و جوابم را ندادند، ممكن است او سلام كند و كسى را نشنواند، و اگر پاسخ سلام مى‌دهيد بايد بلند جواب دهيد، تا سلام‌كننده نگويد سلام كردم و كسى جوابم را نداد.

سپس فرمود: على ٧ مى‌فرمود: غضب نكنيد و ديگران را هم به خشم نياوريد، با صداى بلند سلام كنيد، و سخنان پاكيزه و مفيد بر زبان آوريد، و در حالى كه مردم در خوابند نماز شب بخوانيد؛ تا به سلامت داخل بهشت شويد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: (السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ‌).

(٤) (١١١٦) ٤- امير المؤمنين ٧ فرمود: سلام كردن هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه براى ابتداكننده به سلام، و يكى از آنها براى جواب دهنده است.

(٥) (١١١٧) ٥- امام صادق ٧ فرمود: يك قسم از تواضع اين است كه كسى را كه ديدى به او سلام كنى.

(٦) (١١١٨) ٦- امام صادق ٧ فرمود: بخيل كسى است كه در سلام كردن بخل بورزد.

(٧) (١١١٩) ٧- امام صادق ٧ فرمود: سواره بر پياده سلام مى‌كند، و پياده بر نشسته، و هر گاه گروهى با گروه ديگر ملاقات كرد آنهائى كه عده كمترى دارند بر كسانى كه تعدادشان بيشتر است سلام كنند، و هر گاه يك نفر با گروهى ملاقات نمود، همو بر جماعت سلام كند.