مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٥ - فصل چهاردهم در امانت دارى

(١) (٢٥٢) ٨- بعضى از اصحاب امام صادق ٧ از قول ايشان نقل مى‌كنند كه ايشان به فرزندشان فرمود: اى فرزندم! اداى امانت كن تا دنيا و آخرتت سالم بماند، و امين باش تا بى‌نياز شوى.

(٢) (٢٥٣) ٩- امام زين العابدين ٧ به شيعيانشان فرمود: امانت را برگردانيد، قسم به آن كس كه محمّد ٦ را به حق به نبوت مبعوث گردانيد؛ اگر قاتل پدرم- حسين بن على ٧- به من اعتماد كند و شمشيرى را كه با آن پدرم را كشت به من امانت دهد؛ آن را به او باز مى‌گردانم.

(٣) (٢٥٤) ١٠- امام صادق ٧ فرمود: محبوبترين بندگان نزد خداوند عزّ و جلّ شخصى است كه در گفتارش راستگو، مواظب بر نماز و واجباتش بوده و امانتدار باشد.

سپس فرمود: هر كس امين بر امانتى شناخته شد و آن را بر گرداند هزار گره از زنجيرهاى آتش جهنم را از گردنش باز كرده.

اينك به سوى اداء امانت پيشى بگيريد زيرا هر كس در امانتى امين شناخته شد؛ ابليس صد شيطان از متمردين اصحابش را بر او موكّل مى‌گرداند تا او را گمراه كند، و او را نسبت به آن امانت وسوسه نمايد تا اينكه هلاكش سازد، مگر كسى كه خداوند حافظش باشد.

(٤) (٢٥٥) ١١- پيغمبر اكرم ٦ فرمود: به زياد نماز خواندن و روزه گرفتن و حج رفتن و كارهاى نيك و زمزمه‌هاى شب كسى نگاه نكنيد، بلكه نگاه كنيد به راستى در گفتار و اداء امانت او.

(٥) (٢٥٦) ١٢- امام صادق ٧ فرموده‌اند: سه چيز است كه در هر حال موظف به اداى آن هستيم: اداى امانت چه به شخص نيكوكار و چه بدكار، وفاء به عهد و پيمان چه نسبت به فرد نيكوكار و چه بدكار، نيكى كردن به پدر و مادر چه آنها نيكوكار باشند و چه بدكار.