(٢) (٤٤١) ٦- امام صادق ٧ فرمود: مردى از شيعيان شما از خانه‌اش بيرون مى‌رود و هيچ كار خيرى را انجام ندهد، هنگامى كه بر مى‌گردد نامه عملش بخاطر ناسزاهايى كه شنيده پر از نيكيها مى‌شود.

(٣) (٤٤٢) ٧- امام سجاد ٧ فرمود: از شيعيان ما نيست مگر راستگو و شهيد، گفتم: چگونه چنين چيزى ممكن است در حالى كه آنان در رختخوابهايشان مى‌ميرند؟ فرمود: آيا كتاب خدا را نخوانده‌ايد (كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آورده‌اند اينها راستگويان حقيقى هستند و نزد پروردگارشان اجر شهيد را دارند) گفتم: درست مى‌فرمايى فدايت شوم، گويا من اين آيه را از كتاب خدا نديده بودم، سپس فرمود: پدرم حسين ٧ مى‌فرمود: اگر شهادت فقط منحصر در كشته شدن به وسيله شمشير بود خداوند لفظ شهدا را بكار نمى‌برد.

(٤) (٤٤٣) ٨- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه خداوند اين سه آيه را فرمان داد كه به زمين فرود آيند به عرش در آويختند و گفتند: پروردگارا، ما را به سوى خطاكاران و گنه‌كاران فرو مى‌فرستى؟ خداوند متعال به آنها وحى فرمود كه فرود آييد، به عزّت و جلالم سوگند كسى از خاندان محمد ٦ به دنبال هر نماز شما را تلاوت نكند، مگر اينكه او را در بهشت به همراه آنچه در آن است ساكن مى‌گردانم، و به او نظر مى‌كنم به ديده رحمت هر روزى هفتاد نظر مهرورزى و در هر نظرى هفتاد حاجت از او بر آورم كه كمترين آن آمرزش گناهانش باشد، و آن آيات عبارتند از: سوره حمد، آية الكرسى، شهد اللَّه، قل اللهم.

(٥) (٤٤٤) ٩- امام صادق ٧ فرمود: روزى من و پدرم از خانه خارج شديم، آنجا پدرم با عدّه‌اى از اصحاب ما بين قبر و منبر روبرو شد، نزديك آنها شد و بر آنها سلام كرد، سپس فرمود:

بخدا قسم من بوى شما و نفس شما را دوست دارم، ما را بر اين محبت به وسيله پرهيزگارى و سعى و تلاش خود يارى كنيد، و بدانيد جز به پرهيزگارى و تلاش و كوشش كسى به ولايت و دوستى ما نرسد، هر گاه يكى از شماها اقتداى به بنده‌اى از بندگان خدا نمود بايد مثل او عمل كند، شما شيعيان خداييد، شما سربازان خدائيد، شما