مشکاة الأنوار ت هوشمند و محمدی - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٣ - فصل چهاردهم در امانت دارى

فصل چهاردهم: در امانت دارى‌

(١) (٢٤٥) ١- امام صادق ٧ فرمود: امانت را به صاحبش برگردانيد و لو به قاتل حسين بن على ٧.

(٢) (٢٤٦) ٢- امام صادق ٧ فرمود: با تقوا باشيد و امانت كسى را كه به شما اعتماد كرده به او برگردانيد، زيرا اگر قاتل على ٧ امانتى را از روى اعتماد به من بدهد به او بر خواهم گرداند.

(٣) (٢٤٧) ٣- عبد اللَّه بن سنان گويد: خدمت امام صادق ٧ رسيدم كه نماز عصر را خوانده و رو به قبله در مسجد نشسته بود. عرض كردم: اى پسر رسول خدا! بعضى از پادشاهان ما را امين بر اموال مى‌دانند و آن را پيش ما به امانت مى‌سپارند، و خمس آن را به شما نمى‌پردازند، آيا اين اموال را به آنها بازگردانيم؟ فرمود: قسم به خداى اين قبله (سه مرتبه) اگر ابن ملجم قاتل پدرم- كه مى‌خواهم او را بكشم به خاطر انتقام از پدرم- مرا مورد اعتماد خود در امانت قرار دهد؛ من امانتش را به او باز خواهم گرداند.

(٤) (٢٤٨) ٤- امام كاظم ٧ فرمود: اهل زمين تا هنگامى كه به يك ديگر محبت بورزند و اداء امانت كنند و به حق عمل نمايند مورد رحمت هستند.

(٥) (٢٤٩) ٥- از امام صادق ٧ در مورد قول خداوند متعال سؤال شد: (ما امانت را بر آسمانها و زمين و كوههاى عالم عرضه داشتيم) چه چيزى بر آنها عرضه شد؟ و چه چيزى را انسان حمل نمود؟ و آن چيز چيست؟

فرمود: امانت در بين مردم عرضه شد و اين هنگامى بود كه خداوند مخلوقاتش را خلق نمود.

(٦) (٢٥٠) ٦- رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه به امانت خيانت كند از ما نيست.

(٧) (٢٥١) ٧- امام صادق ٧ فرمود: خداوند هيچ پيغمبرى را مبعوث نفرمود مگر به راستى در گفتار و اداء امانت.